Posts tonen met het label electronica. Alle posts tonen
Posts tonen met het label electronica. Alle posts tonen

2017 Probleem J2 en probleempje Crusader

Uit de RE-garage

De afgelopen tijd was er weinig nieuws te vertellen uit de RE-garage. Niet dat ik niet gesleuteld heb, maar niets nieuws. Ik ben nog steeds bezig om de problemen met de 1948 J2 te verhelpen. Het probleem is niet constant hetzelfde. Soms start hij goed, maar stopt bij het opendraaien van het gas. Een andere keer kan ik zelfs wegrijden tot een ongeveer 60 kmh en dan houdt hij in, gas terug en bij een lagere snelheid pakt hij weer op. Is het de ontsteking of de carburateur? Te weinig of teveel benzine? Aan de bougie te zien, zwarte aanslag, teveel.

Dus wat heb ik allemaal geprobeerd: reinigen van de carburateur met extra aandacht voor de vast ingebouwde startsproeier, nieuwe standaard naaldsproeier en naald, nieuwe hoofdsproeier, kleinere naaldsproeier, kleinere hoofdsproeier, vlotter niveau verkleinen, vergroten, nieuwe vlotter, nieuwe vlotternaald, nieuwe gasschuif (daar was het ooit mee begonnen – zie RE-garage 2015 geleden of kijk op (royalenfield-info.nl bij Personal en Blogger), enzovoort, met nog niet het gewenste resultaat. Uiteindelijk ga ik weer terug op de standaard sproeiers: 170 hoofdsproeier en 106 naaldsproeier en de normale vlotterhoogte.

De magneet kan ik nu ook met ogen dicht in- en uitbouwen.
Ik heb de reserve magneet werkend gemaakt met onderdelen die ik in voorraad had en in een testopstelling vonkt die prima, ook bij langdurig gebruik.
De reserve magneet heb ik in de J2 ingebouwd, afgesteld en hij start met moeite (bougie nat), maar eenmaal gestart slaat-ie dan meteen weer af wanneer er gas gegeven wordt. Bougie ziet er dan goed uit, zei het een beetje vochtig. Ik ga binnenkort de magneet er weer uithalen en de oorsrponkelijke weer inbouwen (die heeft een bright spark condensator – meer daarover in RE-garage uit 2014). Van de reserve magneet weet ik niet wat voor condensator er in zit, mogelijk nog de originele Lucas condensator van inmiddels bijna 70 jaar oud. De reparatie is dus terug naar af. Originele sproeier bezetting  en originele magneet. Alles goed afstellen en weer proefdraaien. Daarna wat systematischer te werk gaan. Eén ding tegelijk aanpassen en weer proefdraaien. Alles noteren. Er gaat heel wat tijd inzitten, maar ik ben met pensioen en heb toch niets anders te doen.

Maar in de tussentijd gebeurt er meer. Ik heb op de Crusader als laatste van de 4 gekentekende Enfields een Car plug adaptor (sigaretten aansteker doos voor de rokers onder ons) geplaatst, zodat ik ook daar mijn Garmin GPS kan aansluiten. Daarbij heb ik netjes de accu weer aangesloten met – aan massa en + naar het contactslot. FOUT. STOM.
Toen ik laatst een eindje wilde rijden en het contact aanzette, kwam er rook uit de digitale voltmeter (van Hans Beck) in de koplamp. Meteen weer contact uit. Een kwestie van seconden, maar te laat. De Crusader heeft als enige de + aan massa en dan maak je (ik tenminste wel – altijd eerst doen en dan denken) gauw een fout.

Ik heb dit hersteld en weer het contactslot aan, maar opnieuw rook. Hans Beck heeft de kapotte voltmeter nagekeken en defintief afgeschreven. De oorzaak zou een overspanning kunnen zijn of het verwisselen van + en – . Of misschien beide?
Bij het verwijderen van de voltmeter zag ik dat er een isolatie van kabels in de koplamp was doorgesleten en dat er daar een mogelijke kortsluiting kon zijn geweest of zou kunnen komen. Ik heb het nu extra geïsoleerd met een stuk fietsband dat ik met tie-wraps heb vastgemaakt.

Vroeger was een zekering nauwelijks nodig want er waren op de toeter na geen gevoelige apparaten in het systeem. Bij de huidige elektronische ontstekingen, regelaars, meters, gps-en is dat wel anders. Ik dacht dat ik alles gezekerd had, maar er miste er 1 en wel een belangrijke tussen de accu en het contactslot (de hoofdzekering). Ik had wel een zekering bij de toeter, bij de elektronische regelaar en nu natuurlijk ook bij de nieuwe car plug adaptor. Elk systeem moet minstens 1 hoofdzekering hebben. Verder zou ik bij alle (dure) elektronische apparaten een extra zekering plaatsen. Wanneer je nu nieuwe zekeringen moet plaatsen zou ik gaan voor de steekzekeringen die ook in moderne motoren en auto’s gebruikt worden en die je overal kan krijgen. Zelf heb ik op veel plekken nog glaszekeringen en dan is het handiger om overal dezelfde te hebben. Glaszekeringen zijn op internet  nog volop verkrijgbaar evenals de (vliegende) zekeringhouders.
Er wordt dus nog steeds gesleuteld, maar ook gereden, zoals op treffens, bij ritjes in de omgeving, toertochten en naar clubdagen.
Zie voor meer foto’s royalenfield-info.nl .

2014 Voorjaar - 12 V 25 A testvoeding voor de werkplaats

Iedereen die wel eens een PC van binnen gezien heeft, kent de wirwar van rode, gele en zwarte snoertjes. Elke PC heeft een behoorlijke 230 Volt voeding die stroom levert voor de diverse onderdelen van de pc, zoals het moederbord (5V) en bijv. een cd-speler of een harde schijf (5V en 12V). Ik weet niet hoe het met anderen gesteld is, maar ik heb al een hele partij oude PC's verzameld en die hebben allemaal zo'n voeding. Sommige hele oude van 280 Watt andere zelfs 350 Watt.
Omdat de voeding ook 12V levert is dat nu juist zo leuk, omdat de meeste van onze motorfietsen ook met 12V werken.

Op een heel eenvoudige manier is er van de PC voeding een testvoeding te maken waarmee je het elektriek van je motor kunt testen zonder dat je accu is aangesloten. Zoals iedereen weet (:-)) geldt dat W=VxA (vermogen is spanning x  stroomsterkte). Dit betekent dat voor een 12V spanning de 300W voeding een stroomsterkte kan leveren van 300/12=25A en dat is ruim voldoende voor de motorfiets verlichting.
De PC voeding is een zogenaamde schakelende voeding. Dit betekent dat er een belasting moet zijn om de voeding zijn stroom te kunnen laten leveren.
Om zo'n belasting te veroorzaken heb je nodig een 12V achterlicht lamp (5W+21W) en/of een vermogensweerstand van 12 Ohm. Bij gebruik van het achterlicht lampje is het gemakkelijk wanneer je ook een fitting hebt (bijv. een oud achterlicht).
Je kunt het zo professioneel maken als je zelf wilt, maar het kan heel simpel met kroonsteentjes voor de verbindingen.

Je hebt in de meeste voedingen 3 soorten connectoren aan al die gekleurde snoertjes zitten. Een heel klein connectortje met 4 aansluitingen, die we niet zullen gebruiken. Een hele grote platte connector met wel 20 aansluitingen, waarvan we alleen de groene draad en één zwarte draad gebruiken. De groen en zwarte draad vormen een soort aan/uit schakelaar. Wanneer je die twee verbindt gaat de voeding werken, hetgeen je aan het beginnen te draaien van de ventilator merkt. Je kunt hier een 10A schakelaar tussen plaatsen of heel simpel in de platte connector met een gebogen paper clip of ijzerdraadje een verbinding maken, die je er weer uit kunt trekken.
Verder zijn er een aantal platte connectoren met elk 4 aansluitingen. Deze leveren de 5V en de 12V. De gele draad samen met een zwarte vormen de 12V, de rode en een zwarte vormt 5V.  De zwarte draad is telkens de massa.
De belasting waarover ik hierboven sprak komt aan één van de 5V aansluitingen. Hiervoor sluit je het achterlicht+remlicht aan op een rode draad en de massa op een zwarte draad. Ook de vermogensweerstand komt met 1 uiteinde aan de rode draad en 1 aan de zwarte. Omdat de vermogensweerstand heet kan worden is het aan te bevelen deze met tier wraps voor de ventilator van de voeding te binden. Op de plaatjes zie je het door mij gebruikte oude aanhangerachterlicht, dat ik compleet op de voeding monteerde. Eigenlijk is de voeding nu klaar.

De zwaarder 350W voeding heb ik voorzien van een testaansluiting waar 2 banaanstekers in gestoken kunnen worden of een blanke draad ingeklemd kan worden. Aan de 12V lamp heb ik draden gesoldeerd die zoals hierboven beschreven verbonden zijn. Alle overige overbodige draden zijn afgeknipt binnen in de voeding. Die voeding ziet er daarom wat compacter en strakker uit.
Wanneer je de 230V stekker in het stopcontact stopt, gebeurt er nog niets. Pas wanneer je met een ijzerdraadje of een schakelaar de verbinding maakt tussen de groene en een zwarte draad begint de ventilator te draaien en gaat de 12V lamp flauw branden op zijn 5V voeding.

Wanneer je met een multimeter de spanning meet tussen een gele en een zwarte draad in één van de connectoren, dan geeft de meter bijna 12V aan. Ik heb ca. 11,66V gemeten op de 280W voeding en dat is voldoende voor een test van je motor verlichting. Op de 350W voeding kwam ik uit op 11,88V. De voeding heeft een overspanning beveiliging, zodat mocht er wat misgaan de voeding zichzelf uitschakelt en heel blijft.




Voor technici is er meer informatie op http://web2.murraystate.edu/andy.batts/ps/powersupply.htm

en een nederlandstalig versie op http://gathering.tweakers.net/forum/list_messages/885613/ .

Zelf ben ik geen elektronicus, maar met deze beschrijving, logisch nadenken en gewoon proberen kom je er wel. Oh ja, de voeding levert te weinig spanning om als oplader te kunnen worden gebruikt. Maar voor het testen van je verlichting op de motor zonder accu is het ideaal.

2013 Kerstvakantie - LED en Crusader

Nadat ik een artikeltje gelezen had over iemand die een LED lamp in de koplamp van zijn motor had geplaatst dacht ik dat ga ik ook proberen.
Ik heb internet afgespeurd totdat ik op een Chinese site een veelvoud aan LED lampen tegenkwam.
De site, www.miniinthebox.com, is in het Nederlands en levert van alles uit China.
Ik vond een LED lamp met een H7 fitting. Het lampje kostte maar €6,43 inclusief verzendkosten. Je verwacht dan niet veel, maar voor die paar euro is het het proberen waard. De levertijd is 5 tot 20 werkdagen, maar na twee weken, net na de kerst, werd het lampje netjes en goed verpakt afgeleverd.
De H7 fitting is bedoeld voor mistlampen en heeft dus maar 1 lichtstand en twee schuif aansluitingen. Ik heb de draden van dim- en grootlicht samengevoegd en beide op 1 van de lipjes aangesloten. De massa komt op de andere. Hij past prima in de oude British Pre-focus koplamp van o.a. de WD/CO, de J2 en ook de Crusader. De originele afdekking met veer, die de oude Pre-focus lamp vastzet kon niet meer gebruikt worden. In plaats daarvan heb ik een stuk van een massief rubberen slang, waarmee o.a. horrengaas in een profiel wordt vastgezet, gebruikt. De rubberslang heb ik in een cirkeltje om (en op de flens van de) ledlamp gerold. Drie lagen waren genoeg. Van een oude spaak heb ik een klemveer gebogen, die in de uitsparingen van de koplamp houder past. De klemveer klemt de lagen rubberslang en de ledlamp zit vast in het huis. Uit de oude rubber voorraad kwam een rubberen afsluiting voor een koppelingskabel, die ik ooit eens van een beurs meegenomen heb. Deze paste precies om de ledlamp heen en zorgt er voor dat er geen elektrische ongelukjes kunnen gebeuren. En toen de proof of the pudding: het ontsteken van de verlichting. Dat ging fantastisch, een helder wit licht. Ik denk niet dat dit officieel is toegestaan, maar het geeft een goed licht. Het oude dimlicht straalt het licht naar boven tegen de reflector, die het weer terugkaatst op de weg voor de motor. De ledlamp straalt het licht net als het oude groot licht alle kanten op tegen de reflector en wordt dus ook alle kanten naar voren gestraald.
De lichtopbrengst van verschillende lampen (gloeilamp, halogeenlamp, spaarlamp en ledlamp) wordt tegenwoordig op de verpakkingen uitgedrukt in Lumen. In de bijgaande tabel staat de hoeveelheid Watt van een oude gloeilamp naast het aantal lumen van de lichtopbrengst. Mijn led-lampje verbruikt maar 6W en geeft 540-580 Lumen licht. Dit komt dus volgens de tabel overeen met ca. 50W.
Dit is meer dan de oude 40Watt pre-focus gloeilamp.
Hoe het in de praktijk uitpakt moet ik nog zien, maar voorlopig is het een goede verlichting om overdag mee te rijden en gezien te worden.

2013 Voorjaar

Na een lange winter zijn er weer 3 Enfields op de weg geweest, een Bullet 500, een J2 500 en een Crusader 250.
Om met die laatste te beginnen... het was een lange weg na de nieuwe zuiger alweer een hele tijd terug. Daarna heb ik zitten etteren met een motor die moeilijk startte en daarna niet wilde blijven lopen. Zodra ik het gas ietsje open draaide sloeg de motor af. Uiteraard heb ik op allerlei meetings de deskundigen gevraagd, maar niemand had het juiste antwoord. De suggestie 'elektriek' kwam nog het meest in de buurt. Ik zelf bleef een tijd lang geloven in carburatie fout, maar dat bleek het uiteindelijk niet te zijn. Hans Taverne was zo vriendelijk om samen met mij eens naar de motor te kijken. Ook daar is van alles geprobeerd en werd de ontsteking goed afgesteld.
De motor startte een stuk beter en bleef ook (even) lopen, maar knalde nog wanneer gas gegeven werd.
Ik heb hem maar weer mee naar huis genomen. Daar toch nog gestart en Hans gemaild dat de motor fantastisch vonkte bij
de puntjes. Toen ging er een lampje branden en hij raadde me aan de condensator eens goed te bekijken. Dat heb ik gedaan en wat bleek deze was niet goed aangesloten en functioneerde dus helemaal niet. De condensator zit met een
beugeltje (plus = massa) aan de distributiekast vast. De min kant moet met een snoertje aan het bewegende deel van de
puntjes worden aangesloten. Dit gaat via een draadeindje waarop een 'hoge hoed' isolatortje is geschoven. Hierop komt het bewegende deel van de puntjes en het snoertje van de condensator. Het geheel wordt weer afgesloten door een isolerend ringetje en aangedraaid met een moertje. Zo zou het dus moeten zijn. In mijn geval zat het snoertje aan de verkeerde kant van het isolerende ringetje tegen het moertje aan, dus ook aan de massa! Doet dus niets.... Nadat ik dit had aangepast startte de Crusader direct en reed fantastisch. Ik nam hem mee op een proefrit. Omdat ik sinds de nieuwe zuiger nog niet gereden had en dus nog moest inrijden ging ik een klein stukje rustig rijdend.
Toen ik tijdens een leuk ritje weer moest optrekken gebeurde er niets. Ik bedoel ik gaf gas, maar er gebeurde niets. Naar de kant dus. Heel vreemd... wanneer ik op de kickstarter trapte ging de motor wel vooruit (hij stond dus nog in de
versnelling). Maar er was totaal geen weerstand van de motor. Er was dus geen primaire aandrijving.
Gelukkig was ik niet ver van huis, maar het is toch wat anders dan een gewone wandeling, 5 km Crusader duwen, gelukkig niet mijn zwaarste Enfield. Ik was gebroken toen ik thuis kwam en had een blaar ter grootte van een 2 Euro munt.
Dit gaat geen nieuwe hobby worden, voortaan weer gewoon een telefoontje mee en de achtervang bellen. Weer enige tijd later kreeg ik de tip dat het waarschijnlijk de moer van het koppelingshuis was die was losgekomen. En inderdaad toen ik de primaire kast openmaakte was dat het geval en dus snel opgelost. Ik heb de moer op advies met Locktite vastgezet. Die komt niet meer los. Nu ik weer toekomst zie voor de Crusader heb ik ook een bagagerekje gemonteerd, dat ik op een vroeger Vehikel op de kop had getikt 'voor wènig'. 2 Stukken verwarmingsbuis, twee strippen ijzer en een spuitje verf en het ziet er nog leuk uit ook. Inmiddels alweer een ritje gemaakt en nu zonder problemen.
De J2 is onlangs meegeweest op een rit in de Alblasserwaard, georganiseerd door de MZ club, waarvan een aantal van onze leden ook lid van zijn. Het bleek een mooie rit te zijn, niet in het minst door het fantastische weer. Een bezoek aan een stalhouderij zat in het programma en fronste bij mij de wenkbrauwen: Wat heeft een stalhouderij nu met motoren te maken? Niets dus, maar de verzameling oldtimer rijtuigen en koetsen dus wel. Met name de techniek. Zo waren de assen niet voorzien van kogellagers maar gewoon met een bus. Die bus werd gesmeerd met heel dik vet, dat in potjes op de as (de asdop) werd gestopt en dan automatisch de bus op de as smeerde. Ook de techniek van het biezen trekken heeft een relatie met onze hobby. Al met al was het een heel mooi einde van een mooie rit. De j2 deed het overigens prima. Na het Eenhoorn Indoor treffen in de Krim (Driebergen) is de Bullet ook meegenomen naar het eerste en hopelijk niet laatste voorjaarstreffen in Zelhem. Een lange rit van 170 km er naar toe, langs de Rijn, over de Posbank en voorbij Doesburg met heel mooi weer. 's Nachts was het een klein beetje koud, de eerste nacht -2, maar met wat antivries was dat goed te doorstaan. Het twee avonden waren bijzonder gezellig en de rit op zaterdag was uit de kunst, met een koffie/lunch stop bij een uitgelezen gelegenheid waar we lekker in de zon hebben gegeten en gedronken. Bovendien kreeg ik op dit treffen een zogenaamde
starwasher voor Coby (die ik enige tijd geleden verloren ben op de terugweg van Groningen) tegen betaling van een sixpack Grolsch en een Grunninger worst van mede clublid John Stephenson, die ook nog wat andere Engelse clubleden had meegenomen. Die worst is me overigens weer beschikbaar gesteld door Theo Kuiper uit Groningen, weer een ander clublid (betaling eveneens in bier). Fantastisch hè, dat clubgevoel.
Ook op de terugweg gedroeg de Bullet zich voorbeeldig en bracht mij en de bult bagage weer netjes thuis.

2012 April J2 6 Volt - 12 Volt conversion

Uit de RE-garage

Het laatste dat ik nog moest doen om de 1948 J2 helemaal goed te kunnen benutten, was het aansluiten van de dynamo. Zoals ook bij de overige van origine 6 Volt machines heb ik er voor gekozen om de J2 naar 12 Volt te brengen, gebruik makend van dezelfde dynamo.
Volgens elektro goeroe Hans Beck uit Delft, kun je zonder problemen vanuit een 6 Volt dynamo 12 Volt maken, wanneer je gebruik maakt van zijn speciale regelaar. Deze regelaar zorgt er voor dat het 6 Volt anker 12 Volt gaat leveren en toch niet oververhit raakt. Noodzakelijk is hiervoor wel dat er niet teveel stroom gevraagd wordt.
Dit laatste betekent dan ook dat er een LED achterverlichting en een halogeen koplampverlichting s toegepast.



De overstap naar 12 Volt betekent ook een nieuwe 12 Volt gel accu.
De LED verlichting geeft bij heel laag stroomgebruik ontzettend veel licht, meer dan met de normale 18/5W lampjes mogelijk is. De halogeen koplamp is ook een uitvinding van Hans en bestaat uit een bevestigingsplaatje, waarop op een speciale wijze 2 G4 halogeen lamphouders zijn bevestigd. In de lamphouders kunnen de bekende kleine halogeen lampjes gestoken worden, die gewoon bij de Hema of bouwmarkt voor een habbekrats te koop zijn. De wijze waarop de lampjes bevestigd zijn zorgt er voor dat het licht goed via de reflector op de weg komt. Afhankelijk van het doel kun je voor 10, 20 of 30 en zelfs 35 Watt lampjes kiezen, maar voor mijn 6V-12V conversie moet het zo laag mogelijk zijn. Aangezien ik normaal gesproken hooguit in de schemering rijdt en niet 's nachts heb ik gekozen voor 10 en 20 Watt. Bij dimlicht gebruikt hij 20 Watt en bij grootlicht komt daar nog eens 10 Wat bij. Dus de voor- en achterverlichting samen verbruiken nog geen 25 Watt en dat moet de dynamo gemakkelijk kunnen trekken. Je zou zelfs kunnen overwegen om 2 lampjes van 10 Watt te monteren en lampjes van 20 Watt mee te nemen. Het verwisselen is niet zo'n hele kunst.


De speciale 6V-12V regelaar is in het rechter gereedschapskastje gemonteerd. Niet omdat dit handiger is, maar omdat de vorige eigenaar dit kastje al gebruikt had voor het samenvoegen van allerlei bedrading. Voor de verbinding met de dynamo heb ik een ommanteld stuk huis, tuin en keuken elektriciteitssnoer genomen en op maat gemaakt.

Alle aansluitingen zijn met steker knijpverbinding gemaakt volgens het principe van Hans Beck, die een orakel van goede raadgevingen is. Zo moet je de 'levende' draad (dus niet de massa, maar die waarop de spanning staat) van een vrouwtjes connector voorzien, om onbedoelde kortsluiting te voorkomen. De andere kant krijgt dan een mannetjes connector komt. Gebruik voor de massa een ander soort stekker of draai de aansluiting om. De massa-draad wordt voorzien van een mannetjes connector, omdat het niet erg is dat deze tegen metaal aan komt, want dat is ook massa. Je kunt ook kiezen voor verschillende soorten connector, ronde of platte.
Verschillende draad dikten vereisen connectoren van verschillende dikte. Gebruik voor 12 Volt een draad van minstens 1,5 mm2. Voor 6 Volt moet een dikkere kabel gebruikt worden.
De knijptang moet van een degelijke kwaliteit zijn. De platte tangetjes die meegeleverd worden in een assortiment stekkertjes van de bouwmarkt zijn nutteloos. Hiermee maak je slechte verbindingen en knijp je de connectoren gauw kapot. Uiteraard is alles (dubbel) gezekerd. Het overigens voor dit model niet originele Miller 38ET achterlicht is wel een heel vreemd ontwerp. In het midden van het lampenglas (plastic?) zit een ronde reflector waar het licht van de lamp maar met moeite doorheen gaat.
Bij het originele exemplaar zat er zelfs een stuk reflecterend aluminium achter geplakt waardoor het nog minder lichtdoorlatend werd. De replica die er nu op zit heeft die folie in ieder geval niet. De LED verlichting is door Hans speciaal voor dit model gemaakt. De LEDs zitten een beetje om de reflector heen en geven een prima licht. Ook voor de kentekenplaatverlichting zijn een paar LEDjes gemonteerd. Het geheel zit op een zeer eenvoudige wijze in het originele lampgat bevestigd.


Ook de halogeen koplamp is zeer bijzonder. Helaas maakt Hans deze niet meer, omdat één van zijn klanten had geklaagd toen een halogeen buisje uit het voetje was getrild, natuurlijk midden in de nacht. Hans zou Hans niet zijn wanneer hij daar geen simpele oplossing voor zou hebben. Een klein ijzerdraadje om het puntje van het lampje heen en aan het voetje vastgemaakt zorgt er voor dat het lampje niet kan los trillen. Perfectionist als hij is heeft hij toch jammer genoeg besloten deze lampjes niet meer te maken. Maar het ontwerp is dusdanig eenvoudig dat je met de juiste onderdelen het zelf in elkaar kunt knutselen voor een paar euro. Het denkwerk is moeilijker dan het in elkaar zetten.

De lang bout zorgt er voor dat de buitenste lamphouder, na het losschroeven wat gekanteld kan worden en daardoor door het kleine gat in de reflector gestoken kan worden. Daarna de lange bout weer vastdraaien. De vleugelmoer op de korte bout dient uitsluitend om de lamphouder te kunnen vastklemmen in de oude bajonet gleuven. Van de ene gleuf wordt een ijzeren staafje via de vleugelmoer door de andere gleuf gestoken. Door het in en uit draaien van de vleugelmoer kun je het staafje vastklemmen. Bijgaande foto's verduidelijken de werking. Ook de voor- en achterverlichting is met connectoren verbonden met de installatie.

Als vervanging voor de halogeen koplamp verlichting heeft Hans Beck nu een LED koplamp. Hoewel deze LED lamp de prijs waarschijnlijk wel waard is, heb ik toch voor de halogeenverlichting gekozen. Na deze laatste transformatie is de J2 klaar voor het echte werk, dus kom maar op met dat mooie weer.



English translation will follow shortly.....




2009 Voorjaar - Crusader 6 to 12 Volt

Ook de Crusader moet er aan geloven. Nadat Coby, de WD/CO uit 1943, al naar 12 V is geconverteerd, moet dit ook bij de Crusader uit 1957 gaan plaatsvinden. Misschien vraag je je af waarom je een werkend 6V systeem om zou gaan bouwen naar 12V? Welnu, daar zijn een aantal redenen voor. In de beginjaren 50 was het allemaal 6V wat de klok sloeg.
12V heeft sowieso al een efficiency voordeel t.o.v. 6V en hiervoor moeten we wat elektrotechniek bekijken. Wanneer je een 30 Watt koplamp hebt in een 6V omgeving dan heeft deze een stroom nodig van 5A. Een koplamp van het zelfde vermogen heeft in een 12V omgeving slechts de helft hiervan nodig. Hier komen twee voordelen uit naar voren, namelijk dat de bedrading iets minder dik kan zijn en dat er krachtigere koplampen gebruikt kunnen worden. Daarnaast laat de wet van Ohm zien dat mocht er ergens door corrosie slechte connectoren zijn dit bij een 12V systeem minder gevolgen heeft. De lamp zal daar helderder blijven branden dan bij een 6V systeem.

De stroom werd halverwege de jaren 50 meestal opgewekt middels een 3 spoels wisselstroom alternator, in het geval van de Crusader van het merk Lucas. De wisselstroom werd uitsluitend via een gelijkrichter naar gelijkstroom omgezet. Er was in die tijd nog geen elektronica om een efficiënte compacte spanningsregelaar te maken, die er voor zorgde dat de accu niet ging koken door overbelading. De bedrading zorgde er voor dat de accu niet overladen zou worden en werd daarom zodanig uitgevoerd dat overdag, wanneer er zonder licht werd gereden, slechts 1 spoel de stroom naar de accu stuurde. Dit hield in dat de accu op peil werd gehouden. Je vertrok met 6V en je kwam ook weer thuis met 6V. Dit betekende echter ook dat wanneer je maar 5,8V in de accu had je dus ook weer met 5,8V thuis kwam. Met andere woorden de accu werd niet naar het gewenste niveau opgeladen, maar het verbruik werd slechts gecompenseerd.
s' Nachts, wanneer met licht op werd gereden, kwamen ook de beide andere spoelen in actie. Maar ook hierbij gold hetgeen voor de overdag ritten werd gezegd, het verbruik werd gecompenseerd. Het bijschakelen van de spoelen geschiedde door middel van de lichtknop in de koplamp.
Omdat het gebruikte 6Volt systeem zoals gezegd niet zo betrouwbaar was in geval van corrosie op de contacten kwam het regelmatig voor de de berijder lopend naar huis moest. Ook hiervoor werd iets handigs bedacht en alle motoren uit die tijd kenden een zogenaamde 'emergency' start. Hierbij werd de alternator wisselstroom direct gebruikt om te starten. Ook hier loerde weer een potentieel gevaar. Door vocht in het contactslot was het mogelijk om wisselspanning in het gelijkstroom circuit te introduceren, waardoor de motor onregelmatig kan gaan lopen. Deze fout is heel moeilijk zonder oscillator te detecteren.
Maar het 12 Volt systeem lost ook dit start probleem op doordat de betrouwbaarheid verbetert. De noodzaak voor een aparte 'emergency' start is dan ook niet meer nodig.
Welk onderdeel van de alternator moet je nu aanpassen om naar 12 Volt te kunnen overstappen? Geen enkele. Het is namelijk de accu die het voltage bepaalt.
Je moet dus de 6 Volt accu vervangen door een 12 Volt exemplaar, alle 6V lampjes door 12V lampjes, en t.b.v. de ontsteking de 6V bobine vervangen door een 12V exemplaar, zoals de Bullet heeft.
Nu werkt het systeem al onder 12 Volt, maar nog niet met de andere voordelen, want het systeem blijft uitsluitend het verbruik compenseren.

Om ook dit voordeel te krijgen heb ik voor mijn verjaardag een 12V gelaccu en een Hans Beck 12V regelaar/gelijkrichter voor een wisselstroom alternator gekregen. Deze is naast een gelijkrichter tevens voorzien van een spanningsregelaar die er voor zorgt dat de spanning in de accu op het gewenste peil blijft. Ook zit er een condensator in die als doel heeft spanningspieken af te vlakken maar er tevens voor zorgt dat je zelfs zonder accu de motor kunt starten en rijden; je kunt het ook een powerbox noemen. Ook kreeg ik Hans zijn fitting voor halogeen lampjes (10 en 20Watt) en een LED achterlicht, die er samen voor gaan zorgen dat de alternator ook voldoende stroom levert voor gebruik van een GPS. Toen ik bij Hans Beck was liet hij me ook zijn nieuwste 'uitvinding' zien, een koplamp op basis van 1 super bright LED, die werkelijk een fantastische hoeveelheid licht geeft en volgens hem niet verblindend is en dus de noodzaak van een extra dim- of grootlicht onnodig maakt. Helaas kostte deze LED koplamp, die wel levenslang meegaat, ca. 60 Euro. Hans heeft zelf de lamphouder gedraaid en het geheel t.b.v. de koeling voorzien van een klein (pc)ventilatortje. Alles zit netjes opgeborgen in de koplamp; je ziet er niets van, maar je krijgt wel een betrouwbare lichtvoorziening.
De bedrading t.b.v. de wisseling van 6V naar 12V kan grotendeels in tact worden gelaten. Door het bundelen van de twee draden die van de spoelen komen en het aanbrengen van 2 nieuwe draden tussen de alternator en de gelijkrichter/regelaar kan één en ander snel geregeld worden. Een aantal andere kabels wordt eenvoudigweg los gekoppeld en doet niet meer mee. Het is namelijk
niet meer nodig om twee spoelen via de verlichtingsschakelaar bij te schakelen. Alle drie de spoelen worden continue gebruikt en de spanningsregelaar zorgt er voor dat de accu netjes zijn niveau krijgt en behoudt. Ook de 'emergency' start is niet meer nodig. Het systeem is betrouwbaar genoeg om zonder te kunnen.
Geloof ik hierin? Heilig, maar de toekomst zal het leren.
schema met in rood de aanpassingen
Een maandje later, nadat de ampère meter door kortsluiting de geest gegeven had, heb ik bij Hans ook nog een voltmeter gekocht. Een voltmeter geeft eigenlijk veel beter dan de ampère meter de toestand van de electrische installatie aan. De ampère meter laat uitsluitend de stroom zien, dus het al of niet laden of ontladen van de accu zien, terwijl de voltmeter de spanning van de gehele installatie direct toont. Je ziet hoeveel de accu geladen (iets meer dan 12 Volt) is, dat er bijgeladen wordt (iets hoger voltage) of gebruikt wordt (iets lager voltage). Een ander nadeel van de ampère meter is dat de te meten stroom van al te meten onderdelen via een onder spanning staande kabel naar de koplamp geleidt moeten worden, hetgeen het gevaar voor kortsluiting niet gering maakt, zoals bij dus ook bleek. Voor de voltmeter is daarentegen maar één onder spanning staande draad naar de koplamp nodig. Natuurlijk werkte het geheel niet nadat ik alle componenten had gemonteerd. Ik zag wel de spanning van de accu, maar bij het starten werd er niets geladen. Op advies van Hans heb ik de alternator losgekoppeld van de rest van de installatie en ook de accu ontkoppeld. Daarna een oude koplamp (60Watt) verbonden met de draden van de alternator en de motor gestart. Het was duidelijk te zien dat de koplamp bij het gas geven feller ging branden. De alternator was dus niet het probleem. Daarna de regelaar weer aangesloten op de alternator en de gelijkgerichte spanningsdraad en de aarde draad op de koplamp aangesloten. Dit keer geen licht. Dit kon betekenen dat de regelaar van Hans defect was of dat de draden van de alternator naar de regelaar onderbroken waren. Het laatste was natuurlijk het geval. Eén van de kabel verbindingen bleek niet goed contact te maken. Toen dit verholpen was en nogmaals de test met de losse koplamp werd uitgevoerd werkte alles naar behoren. Vervolgens de hele installatie opnieuw aangesloten, starten en een voltmeter waar je aan kon zien dat de alternator zijn werk deed.
Als laatste heb ik nog een verbetering aangebracht. De lichtinstallatie was buiten het contactslot om aangesloten. Dit betekent dat je de verlichting altijd aan kunt zetten, ook zonder sleuteltje, maar het betekent ook dat het ledje van de voltmeter altijd aan is en met zijn 40 mA toch de accu aan het ontladen is.
Ik heb nu dus de installatie via het contactslot lopen. Je zet het contact aan en dan heb je overal stroom. Je kunt nu aan de voltmeter zien dat je contact nog aan staat.
Mijn eerste proefritje verliep ook niet zo glorieus. De eerste keer brak mijn koppelingskabel voor de zoveelste keer. Hij moet eigenlijk vernieuwd worden, maar ik heb hem weer gerepareerd en gesoldeerd met het vlammetje. Bij de tweede poging bleek dat ik vergeten was de kickstarterveer vast te zetten (O, was daar dat moertje voor dat ik de vorig keer over had!) zodat deze steeds weer naar beneden wilde. Dit was minder snel gerepareerd. Het timingdeksel moest worden verwijderd en daarvoor ook de uitlaat, de kickstarter en het schakelpedaal. Daarna de kickstarter veer weer goed bevestigen, hetgeen ook een lastige zaak is, want de kickstarterveer is blijkbaar een door een vorige eigenaar zelf gefabriceerd iets, dat niet goed blijkt te passen. Hij heeft een kleinere doorsnee dan die van de WD/CO of J2. De derde proefrit poging duurde het kortst, omdat ik het schakelpedaaltje te ver naar beneden het gezet en deze tegen de uitlaat kwam waardoor ik niet meer uit zijn 1 kon komen. Ook dit werd weer verholpen en de vierde poging verliep goed, zij het dat de ontsteking niet helemaal jofel staat. Bij het gas dichtdraaien knalt het dat het een lieve lust is. Dit is door mij een week later gecontroleerd: ontsteking staat goed. De Carburateur blijkt de boosdoener. Ik heb deze afgesteld en het knallen is over. Ook blijkt de uitlaatbocht wat losjes in de cilinder te steken. Er blaast nogal wat lucht uit. Dit moet ook nog worden verbeterd. Verder trekt en rijdt de Crusader goed, is de wegligging prima en de vering beter dan die van de Bullet. Ik heb goede hoop dat het een fijne betrouwbare motor wordt, ondanks mijn geknutsel.

English translation (Google translated)

Crusader, 6 to 12V

The Crusader is the next in line to undergo the operation. After Coby, the WD/CO/B from 1943, was converted to 12 Volt, the 1957 Crusader is next. Maybe you wonder why you need to change a working 6V system to 12V? Well, there are a number of reasons. In the early 50s there was only 6V.
Above all 12V has an efficiency advantage compared to 6V and therefore we have to look at some electronics. If you have a 30 watt headlight in a 6V environment than this needs a 5Amp current. A lamp of the same character in a 12V environment only needs half of this. Due to this there are two benefits, namely the wiring could be slightly less thick and more powerful headlights could be used. Ohm's law also shows that if there were some bad connectors due to corrosion in a 12V system that has less impact. The lamp will continue to burn brighter in a 12V system than in a 6V system.
In the mid-50's the current was generated mostly through a 3 coil AC alternator, in the case of the Crusader of the Lucas brand. The AC was only converted into DC through a rectifier. At that time there was no electronics available to make an efficient and small voltage regulator, which could take care of not overloading the battery so it did not cook. The wiring made sure that the battery would not be overloaded and was therefore such that during the day when no lights were in use only 1 coil sent the power to the battery. This meant that the battery level was constant. When you left with 6V, you came back home with 6V. This also meant that if you only had 5.8 V in the battery you also had 5.8 V back home. In other words, the battery was not charged to the desired level, but consumption was only compensated.
At night, when the light were used, the other two coils came in action. But it was the same as during the day trips, consumption was compensated. The switching of the coils were controlled through the light switch in the headlight.
Because the system used 6 Volt and was not as reliable in the case of corrosion on the contacts the regular rider often came home pushing his bike. Therefore something useful was invented and all engines of that time had a so-called 'emergency' start. It used the alternator's alternating current to start direct without rectifying. Here again a potential danger lurked. By moisture in the ignitionswitch it was possible to introduce AC in the DC circuit, so the engine could run irregularly. This error is very difficult to detect without oscillator.
But the 12 volt system solves this problem by improving the reliability. The need for a separate "emergency" start is not necessary anymore.
Which part of the alternator must now be altered to do the switch to 12 volts? None at all. It is the battery that determines the voltage.
So you have the to replace the 6 volt battery by a 12 volt one, all 6V lights by 12V lights, and the 6V ignition coil by a 12V one, like the Bullet has.
Now the system works already on 12 volts, but not with the other benefits, because the system will only use the old alternator coil switching system.
To get this benefit as well, I was given a present for my birthday, a 12V gel battery and a Hans Beck (www.beckelektronika.nl) 12V regulator for an AC alternator. This is a rectifier with a voltage regulator which ensures that the voltage in the battery gets to or remains at the desired level. It also contains a capacitor or condensor that aims to level the current but also ensures that even without a battery the engine can be started and can drive, you may also call it a power box. Another birthday gift were Hans's fittings for halogen bulbs (10 and 20Watt) and a LED backlight, which together will ensure me that the alternator provides enough power for the use of a satnav.
When I visited Hans Beck he showed me his latest "invention": a headlight with 1 super bright LED, which really gives an amazing amount of extreme white light and it is not blinding like a conventional (halogen) bulb and therefore doesn´t need an additional or dim - beam. Unfortunately this LED headlight which has a very long life, costed approximately 60 Euro. Hans has turned the led fitting himself and fully equipped it for cooling with a small (PC) ventilator. Everything is neatly stored in the headlight case, you'll never see it, but you get a reliable supply of light.
The wiring for the change from 6V to 12V can be left largely intact. By combining the two wires of the coils, and the installation of 2 new wires between the alternator and the new rectifier/regulator it can be quickly arranged. Some other wires are simply disconnected and are not used anymore. There is no need to switch the coils through the lights switch anymore. All three coils are used continuously and the voltage regulator ensures that the battery level keep tidy. The 'emergency' start is not needed. The system is reliable enough to be without.
Do I believe this? Yes, but the future will tell.

A month later, after the ammeter died by shorting I went back to Hans and I bought a voltmeter which would replace the ammeter. A volt meter shows actually much better than the ammeter the state of the electrical installation. The ammeter shows only the power, so whether or not the battery is being charged or discharged, while the voltmeter shows immidiately the voltage of the entire system. You see how charged the battery is (just over 12 volts), if it's charging (slightly higher voltage) or discharging (slightly lower voltage). Another disadvantage of the ammeter is that to measure the current of all components they should be lead through a live wire to the ammeter in the headlight, which makes the risk of short circuit not a small one. The volt meter however requires only one live wire to the headlight. Ofcourse it did not work at all after I had assembled all the components. I could see the voltage of the battery, but when starting there was no charge (more volts) visible. Following the advice of Hans, I disconnected the alternator and the battery from the rest of the system. Then an old headlight (60Watt) was connected to the wires of the alternator and the engine was started. It was clear to see that when revving the headlight was burning brighter. So the alternator was not the problem. Then the regulator was connected again to the alternator and the rectified voltage wire and earth wire were connected to the testlamp. This time no light at all after starting the bike. This could mean that the Beck regulator was defective (but I didn't think so) or the wires from the alternator to the regulator were interrupted. The latter was obviously the case. One of the cable connectors was not making contact. When this was corrected and the test was repeated with the single testlamp everything worked properly. Then the whole installation was connected again, and after starting the engine the voltmeter showed that the alternator was doing its work.
Finally I have made another improvement. The lighting was connected bypassing the ignition switch. This means that you can have the lights on, even without the little ignition key turned on, but it also means that the LED of the voltmeter is always discharging the battery with his 40 mA .
I now run the installation via the ignition key. You turn the ignition on and then you have power everywhere. You can now see by the voltmeter that your ignition is still turned on.

My first test ride was not so glorious.
The first time my clutch cable broke for the umpteenth time. It really should be renewed, but I got it repaired and soldered with a flame.
The second attempt showed that the kickstart wouldn´t get up again (Oh, that was the purpose of the nut that was left over!) so that it always hung down. This was a less quick repair. The timing cover must be removed before the exhaust, the kickstarter lever and the gearchange lever. Then remount the kickstarter spring, which prooved to be difficult, because the kick starter spring is apparently self-fabricated by a previous owner and somehow does not seem to fit. He has a smaller diameter than that of the WD / CO or J2.
The third attempt took the shortest test drive (don´t laugh), because I mounted the gearchange lever too far down and it came against the exhaust so I could not come out of first gear.
This was solved again and the fourth attempt went well, although the carburation is not completely right. When turning gas off it bangs like hell. One week later I checked the ignition, which is allright. The carburetor appears to be the culprit.
I've tuned it and the banging and popping is all gone. It also showed that the exhaust pipe was loosely in the cylinder. It blows a lot of air. This should also be improved. On the whole the Crusader rides good, the handling is fine and suspension better than that off the Bullet. I am hopeful that it will become a reliable engine, despite my tinkering.

2007 oktober - WD/CO/B elektriek 3

oktober 2007 Zoals ik in het vorige verhaal schreef had ik net voor ons Internationale Clubtreffen in Kotten bij Winterswijk de versnellingsbak weer in elkaar. Dus wanneer ik de versnellingsbak nog een paar keer goed zou kunnen uittesten kon ik met Coby naar het treffen kunnen. En toen ging mijn Dynamo kapot. Nu denk je misschien dat is geen reden om niet te gaan, vanwege de magneet ontsteking, maar laat me het verhaal vanaf het begin vertellen. Terwijl Peter bezig was nieuwe bussen voor de versnellingsbak te draaien, was ik bezig om de 6 Volt installatie om te bouwen naar een 12 Volt zodat ik ook mijn GPS, voor een aantal van jullie een vies woord, zou kunnen aansluiten. De GPS is voor mij een uitkomst, omdat wanneer ik 3 keer een bocht om ben gegaan ik mijn hele oriëntatie kwijt ben. Ik ben eens op weg naar Zuid Limburg bij Brabant de Belgisch grens overgegaan, heb een half uur in België gereden, totdat ik enige tijd na een wegomlegging in een Belgisch stadje een bord met Welkom in Noord-Brabant zag staan. Het was een mooi ritje dat wel en toen ik eenmaal weer was omgekeerd ging het overigens wel weer goed. Maar terug naar mijn verhaal over de 12 Volt ombouw van de dynamo. Ik had hierover gelezen in het clubblad van de AJS/Matchless club. De leverancier van moderne high tech elektronica onderdelen voor klassieke motoren Hans Beck (www.beckelektronika.nl) in Delft schreef daarin dat de bekende 6 Volt Magdyno gewoon voor het leveren van 12 Volt gebruikt kon worden. Hij had daarvoor een spanningsregelaar ontwikkelt die er tevens voor zorgt dat het anker niet overbelast wordt. Daarnaast levert hij ook LED en Halogeenverlichting voor in de oude fittingen. Het zijn een soort adapters waar kleine halogeenlampjes van 10, 20 of 30Watt in gaan (ik nam die van 20 en 30 Watt voor dim- en grootlicht). Deze lampjes zijn zo te koop bij Gamma of Hema. Naast het beperkte stroomverbruik hebben deze lampjes ook nog het voordeel dat ze beter tegen het trillen van de klassieke motorfiets kunnen en veel meer licht geven dan de oude gloeilampjes. De LED verlichting heeft hij ook voor allerlei klassieke Miller en Lucas achterlichten en zijn in verhouding misschien duurder maar vragen bijna geen stroom en gaan levenslang mee. Die heb ik dus ook aangeschaft, zodat het rijden met verlichting nu misschien in totaal 21 Watt zal kosten, plus af en toe misschien een half Wattje voor het remlicht. Er wordt gebruik gemaakt van super bright LED's die enorm veel helder licht geven en niet vergelijkbaar zijn met de LED lampen met normale fittingen die je wel eens bij Halfords ziet voor 8 Euro. Alle nieuwe elektrische onderdelen zijn door mij gemonteerd en aan de nieuwe 12 Volt accu aangesloten. Op aanraden van Hans Beck heb ik er wel een 6,5A zekering tussen geschakeld, zodat als er wat mis gaat de elektronica beschermd is. Toen was het moment daar om één en ander te testen. Ik had van Hans daarvoor een digitale Volt indicator gekregen, die met ledjes de spanning aangeeft. Bij een proefritje bleek dat de spanning vrij laag bleef, m.a.w. er werd niets of in ieder geval niet genoeg geladen. Ik dacht natuurlijk meteen dat ik de elektronica niet goed had aangesloten of dat er iets mis mee was. Dus terug naar Hans, die de spanning ging meten die uit de dynamo kwam. Niets dus. Daarna even de dynamo open maken en toen kwam aan het licht dat het anker ontzettend veel speling had, hetgeen waarschijnlijk de oorzaak was van het niet leveren van stroom. Zou er geen speling geweest zijn, dan was er geen reden geweest om niet met Coby naar het treffen te gaan, maar nu zou het kunnen dat de kwaal zou verergeren door het slingeren van het anker. Aangezien de dynamo bovenop de magneet is geklemd, kan hij ook niet zomaar worden weggelaten. Na het treffen heb ik de dynamo uit elkaar gehaald en zag twee dingen, die er niet goed uitzagen. Ten eerste was de as van de anker op de plaats van het lagertje nogal uitgesleten, hetgeen ook de speling verklaart. Ten tweede zat er op de collector een hobbel waardoor de koolborstels geen goed contact zouden maken. Hoe de hobbel daar is gekomen is mij een raadsel. De laatste week van Augustus was er weer een Vehikel waar ik naar toe ben geweest. In de zomer is het altijd een gecombineerde auto en motoren beurs, die zich zowel in de hallen als op het buitenterrein afspeelt. Er was weer veel te zien en ook enkele Enfields, waarvan hier de foto's. Maar het mooiste was dat ik op het buitenterrein bij een stal met allerhande onderdelen een gedeeltelijk ontmantelde dynamo vond, die ik na afdingen voor 15 Euro mocht meeneem. Het was natuurlijk een gok, maar ik dacht dat ik ook alleen aan het dynamo huis al wat zou hebben als plaatsvervanger van de dynamo wanneer deze in reparatie zou zijn. Ik heb het probleem van de oude dynamo ook op het Vehikel aan Theodole (Tjebbe) Leenes uit IJmuiden , beter bekend als mister Lucas of de man met de bolhoed, laten zien. Hij vond het heel vreemd, maar dacht dat reparatie wel moeilijk zou worden. Hij stelde voor dat ik de oude dynamo, die hij zo'n 6 jaar daarvoor had gereviseerd, weer in elkaar zou zetten en bij hem zou laten controleren. Van mijn nieuwe aanwinst zei hij dat het anker best eens goed zou kunnen zijn. In ieder geval zagen de collector en de as er een stuk beter uit. Een goede poetsbeurt zou wonderen doen., zo zei hij. Toen ik thuis kwam heb ik direct de nieuwe aanwinst uit elkaar gehaald en ben met het schoonmaken en polijsten van de collector begonnen. Ziet er gelijk weer een stuk beter uit. Daarna ben ik twee weken met vakantie geweest en toen ik terugkwam heb ik eerst het nieuw verworven dynamohuis op de magneet gemonteerd zodat ik Coby weer zou kunnen uitlaten, want ik wilde haar wel meenemen naar het jaarlijkse Nationaal Veteraan treffen in Woerden waar jaarlijks zo'n 1000 tweewielers met een bouwjaar van voor 1970 bij elkaar komen en waar onwaarschijnlijk weinig Enfields aanwezig zijn. Ook dit jaar weer een groot feest en ik wel een paar andere Enfields gezien, waarvan de India Enfield caféracer van Arie van der Pol het meest opviel (zie bijgaande foto's). Maar om weer even terug te komen op het dynamoverhaal. Ik heb de dynamo weer in elkaar gezet, nu voorzien van het nieuw verworven anker. Daarna de simpele test gedaan om te zien of de dynamo zou kunnen werken. Verbind daartoe de D en F draden met elkaar en sluit een geladen accu aan met de plus op deze combinatie en de min op het dynamo huis. Als het goed is gaat de dynamo dan draaien als een elektromotor. Na een aarzelende start, te wijten aan het stroef lopen van het grote open lager van de nieuwe aanwinst, begon de dynamo mooi te zoemen. Toen ik eenmaal wist dat het waarschijnlijk wel goed zou komen heb ik van de nieuwe aanwinst het open grote lager en het tandwiel afgemonteerd en hetzelfde met het gesloten lager en tandwiel van het oude anker. Daarna de spullen verwisseld en het nieuw anker voorzien van mooi gesloten lagers en een mooi tandwiel weer gemonteerd. Ook de kap om het collector huis weer aangesloten. Toch voor alle zekerheid nog even als motortje proberen en gelukkig nog steeds spinnend als een kat. Eindelijk kon ik Coby weer voorzien van een echte dynamo. Dat is een fluitje van een cent, want je maakt gewoon twee klembanden los, haalt het losse dynamo huis er uit en de echte dynamo schuif je er zo in. Dan de moer in de aandrijfkast er weer op draaien en beide klembanden weer vastklemmen, de kabels aansluiten en klaar voor de test. Benzinekraantje open, even vlotteren en één of twee trappen en Coby komt tot leven. Een beetje gassen en ja hoor de Voltmeter geeft aan dat er bijgeladen wordt. Maar wat is dat? Waarom spuit er allemaal benzine uit de vlotterkamer? Snel de kraan dicht. Incontinentie? Dat is misschien normaal voor wat oudere dames, maar ik vind dat er genoeg probleempjes zijn geweest de afgelopen tijd en dat dit even onderzocht moet worden. Dus even het dekseltje los van de vlotterkamer, zodat je de vlotter kan zien werken. Even starten en gasgeven en ja daar gaat-ie weer. Ik zie nu wel wat er gebeurd. De vlotter wordt door een koperen klemmetje aan de naald vastgeklemd. Daarvoor zit er een groefje in de naald, maar het groefje is waarschijnlijk in de loop van haar meer dan 60 jaar lange leven een beetje uitgesleten en houdt het klemmetje niet goed vast. De hele vlotter trilt langzaam langs de naald omhoog zodat de benzine toevoer niet wordt gestopt. Tja, wat nu. Ik heb een klein stukje van een elektrische connector afgehaald en over de naald naar beneden geschoven, zodat het klemmetje nu zelf weer wordt tegengehouden door het op de naald geklemde ringetje. Gelukkig dat werkt ook weer. Ik ben benieuwd wat ik jullie een volgende keer kan melden. Toch was ik na een paar proefritjes niet tevreden. Dan werd er weer wel bijgeladen en dan weer niet. Dus toch maar weer een afspraak met Hans Beck gemaakt. Onderweg kreeg ik nog een kortsluiting waardoor de hele accu leeg werd getrokken. Het probleem is dat ik werk met van die knijp connectortjes, die je met een speciale tang op de kabels knijpt. Op zich niets mis mee, maar mij lukt het niet goed. Ik heb daar ooit eens een setje voor gekocht met een aantal knijp connectoren en een nogal platte tang in zo'n rommelbak bij de bouwmarkt. Maar of de connector zit te los of ik knijp hem kapot. Hans had daar een ander soort tang voor die in ieder geval beter werkte, die ik op het december Vehikel ook gekocht heb, zodat ik het straks zelf ook goed kan doen (hoop ik). We hebben de accu onder de oplader gezet, voor alle zekerheid de spanningsregelaar uitgemonteerd en doorgemeten (perfect) en Hans heeft alle betrokken kabels van nieuwe connectoren voorzien. Nadat de accu weer enigszins was opgeladen is met draaiende motor de spanning gemeten die uit de dynamo kwam en deze was ruim voldoende. Daarna de regelaar weer aangesloten en opnieuw meten met draaiende motor en er kwam netjes een spanning uit van ca. 13,8 V. Voldoende om de accu bij te laden. De vorige dynamo reparatie kostte me bijna 400 gulden en nu ben ik voor zo'n 20 Euro klaar. Englisch translation (this is an edited automatic Google translation) As I stated in the previous story I wrote just before our Club's International Treffen in Kotten near Winterswijk I reassembled the gearbox. So if I could use the gearbox a few times I could test it and could use Coby to take me there. And then my Dynamo broke down. Now, you may think that is no reason not to go, because of the magneto ignition, but let me tell the story from the beginning. While Peter busied himself turning new bushes for the gearbox, I was busy to change the 6 Volt installation to a 12 Volt one, so I could use my GPS (for a number of you a dirty word). The GPS is a godsend for me, because when I make a turn 3 times in a row I'm lost and I am fully disorientated. Once I was on my way to Limburg, in the south of the Netherlands, when I crossed the border tot Belgium in the province of Noord Brabant, rode for half an hour in Belgium, until some time after I came upon a detour at roadworks in a Belgian town and again half an hour later I saw a sign Welcome to Noord Brabant (Netherlands), back where I came from. Somewhere I seem to have made a complete U-turn back north. It was a nice ride, that is true, and when I once again went the other way round it was going to be okay. But back to my story about the 12 Volt conversion of the generator. I read about it in the magazine of the Dutch AJS / Matchless club. The supplier of modern high tech electronics parts for classic motorcycles Hans Beck (www.beckelektronika.nl) in Delft wrote that the known 6 Volt Magdyno could be used to supply 12 Volt. He developed a voltage regulator which also ensures that the armature is not overcharged. In addition, he also provides LED Lighting and Halogen fittings for the old. The fittings are meant for a type of small halogen lamps of 10, 20 or 30Watt (I took one of 20 and one of 30 watts for high and and low beam). These halogen lamps are for sale at local DIY shops are warehouses (Gamma or Hema). Apart from the low power consumption, these lamps also have the advantage of being better resistant to the trembling of the classic motorcycle and give a lot more light than the old bulbs. The LED lamps he provides can be used in any conventional Miller and Lucas housing and are perhaps more expensive related to the old bulbs, but consume almost no power and wil keep lifelong. I have also purchased one of them, so driving with lights now perhaps will consume about a total of 21 watts, plus occasionally perhaps half Watt for the brake light. It uses super bright LEDs that give huge bright light and are not in the least comparable with the LED lamps with normal fittings that you sometimes see in Halfords for 8 Euro, but give a fantastic backlight, better even than standard 21/5W bulbs. All new electrical components are assembled and connected to the new 12 volt battery. On the advice of Hans Beck, I connected a 6.5 Amps fuse, so that if something goes wrong the electronics are protected. Then the time came to try and test the new installation. Hans gave me a digital Volt indicator, which shows the voltage by led indicators. A test ride showed that the voltage remained relatively low, i.e. there was no or at least not enough charge. I thought of course I had done something wrong connecting the electronics. So back to Hans, who measured the voltage coming from the alternator. Nothing so. Then the dynamo open and then we saw that the armature had enormous play, which was probably the cause of not delivering current. So that was the cause for not taken Coby to the National Rally. Would there have been no play, then there was no reason not to take Coby into action, but now it could be that the play would worsen by the swing of the armature. Since the generator is clamped on top of the magnet, it can not simply be omitted. After the rally I took the alternator apart and saw two things that have not been noticed before. First, the axis of the armature at the location of the bearing was somewhat worn, which also explains the play. Secondly, there was a bump on the collector so that the brushes would not make good contact. How the bump came there is a mystery to me. The last week of August there was a Vehikel fair that I visited. In summer it is always a combined car and motorcycle fair, which is both in the halls and on the outside (cattle)market place. There was a lot to see and also a few Enfields. But the best was that I found in a stall outside with all sorts of components a dynamo which was partially dismantled, after a haggle I could take it for 15 euro. It was obviously a gamble, but I thought I could always use only the dynamo casing as a spare when the generator would be in repair. I have shown the problem of the old dynamo to Tjebbe Leenes (Theodole) from IJmuiden, better known as mister Lucas or the man with the bowler hat, who had a stall on the fair. He thought it very strange, and said that it would be difficult to repair. He suggested that I reassemble the old dynamo which he refurbished 6 years earlier and bring it to him so he could check it. About my new buy, he said that it could be a good armature. In any case the collector and the axle looked a lot better. "A good cleaning would do wonders" he said. When I came home, I dismantled the new addition and started the cleaning and polishing of the collector. Looked a lot better right off. Then I went on holiday for two weeks, and when I terurned I first mounted the newly acquired dynamo casing on the magnet so Coby could go on the road again, because I wanted to take her the annual National Veteran rally at Woerden where each year more than a 1000 two-wheelers with a birth date before 1970 will meet and where are a few Enfields present. Like every year it is a big party and I have seen a some other Enfields, of which the cafe racer Enfield India owned by Arie van der Pol most struck me (see accompanying photos). But back again to the dynamo story. I did assemble the alternator, now equipped with the newly acquired anchor. Then did the simple test to see if the generator could work. Connect the D and F wires together and connect these with the + (plus) of a charged battery and generator casing with the - (minus). If everything is alright the dynamo will then run like an electric engine. After a hesitant start, due to the stiff balls from the large open bearing of the new addition, the generator began to hum nicely. Once I knew it probably would work, I disassembled the large bearing and the gear on the other side and the same with the old one.Then exchanged them for the new anchor with new sealed bearings and a pretty nice looking gear mounted. The collector hood connected to the casing again. Yet for all safety I did try it as an engine again and again it began purring happy as a cat. At last I could ride Coby again with a real generator. To fix the dynamo on top of the mageneto is a snap because you loosen just two clamps, get the dynamo casing out and slide the refurbished dynamo in. Then fix the nut on the drive strongly and put both wraps back on the terminals, connect the cables and you're ready for the test. Petrol tap open, tickle and give one or two kicks and Coby comes into life. A bit of revving and the Voltmeter indicates that there is current. But what is that? Why does all the petrol spray from the float chamber? Quickly close the tap. Incontinence? That may be normal for some older ladies, but I think there have been enough problems recently and that this should be thorougly investigated. So open up the cover of the float chamber, so I can see the float working. Just start and revv and yes there he goes again. I can now see what happens. The float is clamped to the needle with a brass clip. For that reason there is a groove in the needle, but that is a little worn due to probably its more than 60 years long life and it doesn't keep the clip fixed. The entire float vibrates slowly along the needle upwards so that the gasoline supply is not stopped. Well, now what. I removed a small piece of an electrical connector and put this on the needle, so that the clip itself is now blocked by the 'connector'ring clamped on the needle. Fortunately, that works. I'm curious what I can write you guys next time. Yet I was after a few test rides not satisfied. Then there was a charge and then not. So yet again an appointment with Hans Beck. En route, I got another short-circuit, the whole battery was drawn. The problem is that I work with those gently squeeze connectors, which you apply with a special set of pliers. In itself nothing wrong with that, but I think I can't get it right. I once bought a set with a number of connectors and a kind of flat set of pliers at the DIY. But as a result the connector I fit is too loose or I will destroy it when I squeeze. Hans had a different kind of pliers for that, in any case they worked better, I bough a similar set at the December Vehikel, so I just can do it right in future (I hope). We put the battery on a charger, to be sure the voltage regulator was disassembled and checked (perfect) and Hans provided all cables with new connectors. After the battery was charged again slightly, we checked with the engine running the voltage from the generator and it was more than enough. Then the regulator in position again and checked it connected with the engine running and there was a neatly voltage of about 13.8 V. Suffcient to charge the battery. The previous generator repair took me almost 400 guilders and now I'm all set for about 20 Euro.

2001 november - WD/CO/B elektriek 2

Elektrische problemen voor Coby, de WD/CO/B uit 1943 November 2001 Dynamo en regelaar reviseren. Ik heb toch al eens verteld dat de dynamo van Coby niet bijlaadde en dat ik dacht dat het een vuile collector was? Nou, niet dus. De dynamo is helemaal vastgelopen en de collector is gedesintegreerd. Hij rook verschrikkelijk naar verbrande zooi. Ik heb hem opengemaakt en er kwamen allemaal collector segmentjes uit.... Niet best dus. Ik heb direct wat e-mailtjes en telefoontjes in de rondte gedaan en uit de reacties sprak me die van Dick Schoen me het meest aan. Hij zei, "je moet het ding laten repareren door Tjebbe Leenes uit IJmuiden, dat heb ik ook bij die van mij G gedaan en die levert prima werk". Ik heb Tjebbe opgebeld en we hebben een afsrpaak gemaakt. Op een zaterdag, begin november 2001, ben ik naar IJmuiden gegaan, waar het bedrijf Theodole aan de Middenhavensstraat 84 te vinden is, een weg die recht op de vuurtoren af loopt. Het kan dan ook bijna niet missen en er staat bovendien een busje voor de deur met Lucas reclame er op! De werkplaats ziet er indrukwekkend en netjes uit. Hij staat vol apparaten en machines, die ongetwijfeld hun nut hebben, maar waarvan ik niet weet waarvoor ze allemaal dienen. Thebbe Leenes is een aimabele man en een gezellige prater en hij wil je alles uitleggen en laten zien. Maar eerst de dynamo bekijken. De volgende opbeurende woorden werden gesproken "'t is niet best" en "de regelaar is helemaal op". Vervolgens een opsomming van prijzen van te vervangen onderdelen, zoals anker en wat kleiner spul en een elektronische rregelaar in het oude Lucas kastje ingebouwd. "Ik gebruik de oude mechanische regelaars niet meer en ik heb goede ervaringen met deze elektronische". Een rib uit mijn lijf, maar zoals een motorsleutelaar uit het midden des lands mij mailde "Tja, het is één van de duurste delen van de hele fiets.... Maar die had je voor een prikkie !" (bedankt Peter!). "Wil je het zelf doen?" vraagt Tjebbe, maar als elektro-leek gaat mij voorkeur er naar uit de dynamo en regelaar helemaal door Tjebbe te laten repareren. Met een globale, volgens Tjebbe ruime, prijsschatting kan ik weer huiswaarts met de mededeling dat ik de komende week gebeld zal worden over de uiteindelijke kosten. Als ik dan vervolgens gebeld wordt, valt de schade me financieel gezien, dankzij zijn ruime schatting, nog wel mee en kan ik hem diezelfde week alweer ophalen. Zo kan het voor komen dat ik in korte tijd voor de tweed keer in IJmuiden kom. Zo kom je er nooit en zo twee keer achter elkaar. In zijn "winkel", waar hij zelf boven woont, staat ook een oude vooroorlogse 250cc BSA mooi te wezen. "Ik ben niet zo'n motorrijder", zegt Tjebbe, "Ik vind restaureren veel leuker". De BSA heeft dan ook sinds 1987 niet meer gereden, zieter er fantastisch mooi uit en wordt wel af en toe aangetrapt. Nu is hij bezig met het restaureren van een Batavus brombakfiets uit de vijftiger jaren. Het fram ziet er alwer pico-bello uit en toevallig is het JLO blokje nog hetzelfde als dat van een bromfiets waar Tjebbe vroeger in zijn jeugd nog op rondgereden heeft. Misschien gaat de bakfiets nog wel een gebruikt worden voor beurzen waar hij regelmatig als standhouder vertoeft. In Nederland is hij altijd op het Vehikel te vinden, zo ook op de laatste Vehikel van december vorig jaar. Speciaal voor de beurzen heeft hij een groot stalen ladenkast met wielen er onder. Daar bovenop staan loodzware plastic kratten met dynamo's, mageneten en onderdelen. Vroeger had hij één en ander los op de kar liggen, maar af en toe werd er dan eens wat gestolen, maar sinds de plastic kratten is dat niet meer voorgekomen. De kast trekt hij met een lier over een stalen oprijplaat zijn busje in. De oprijplaat is tevens het tafelblad, waaronder stalen schragen komen, voor op de stand. Hij vertelt me dat hij al 15 jaar bezig is met het repareren en restaureren van motorelectronica, zoals dynamo's, regelaars en magneten. Zijn klanten komen niet alleen uit heel Nederland, maar uit heel Europa, van Scandinavië tot Italië. Zo kreeg hij laatst een pakje opgestuurd uit Portugal. Er zat een dynamo in en een kort briefje met "zum restaurieren". Zij bekendheid dankt hij o.a. aan het fraai en deskundige werk dat hij aflevert en de beurzen waarop hij staat in Duitsland, Denemarken, België, Frankrijk, Oostenrijk en Italië. Zo gaat hij de week na mij bezoek alweer naar een eendaagse beurs in Denemarken. Hij zegt "ik maak er meteen een vakantietje van, even wat kennissen bezoeken en zo...". Coby's dynamo heeft in ieder geval zo op het ook een gedaantewisseling ondergaan. Het voorheen roestige dink ziet er zo goed als nieuw uit en ook de regelaar ziet er keurig uit. Toen ik hem kwam halen zat de dynamo nog in de testbank en Tjebbe liet hem even draaien: voldoende vermogen en spanning. Er zit een nieuw anker in, een nieuwe plaat voor de houders van de koolborstels, nieuwe aansluitbusjes voor de draden, nieuwe pakkingen, nieuw lager en i.p.v. de koperen bus ook een lager, kortom alles is vernieuwd wat niet meer betrouwbaar was. In het huis van de regelaar zit nu een platte regelmodule. Tjebbe zegt me dat hij normaal gesproken twee jaar garantie geeft, maar dat ik als er later wat mis gaat ook wel langs mag komen, want hij wil wel graag weten waar het is misgegaan... Hieruit blijkt wel het grote vertrouwen in het eigen werk! En over de service maar te zwijgen! De dynamo heb ik diezelfde zondag ingebouwd en hij doe het fantastisch. Eindelijk weer licht in de duisternis, dankzij Lucas, the Prince of darkness en natuurlijk Tjebbe Leenes. Theodole Middenhavenstraat 84 1976 Cm IJmuiden 0255 511523

2001 voorjaar - WD/CO/B elektriek 1

Elektrische problemen voor de WD/CO/B uit 1943
Voorjaar 2001

De laatste weken van april waren voor Coby niet zo best. De oude dame begint een beetje aan metaalmoeheid te lijden denk ik. De achtersteun van het spatbord was al eens aan de voorzijde gebroken en ik heb dit bij de plaatselijke lasboer vakkundig laten lassen. Hij verzekerde mij dat hij daar niet meer zou breken. Hij bleek gelijk te hebben. De steun brak twee weken later op een andere plek.
Ik heb nu besloten om een nieuwe steun te maken, waarmee ik de oude vastzet.
Waar de outde steun nog uit twee delen bestaond met daartussen het spatbord, bestaat de niuewe uit één stuk dat achter het spatbord langs loopt en waar de kentekenplaathouder aan vastzit. Het lijkt mij in ieder geval een stuk steviger, maar we moeten afwachten wat mrs. Coby daar over denkt.
Ook is het me opgevallen dat de elektriciteitscentrale niet goed meer gevuld wordt. De accu is elke keer weer leeg. Ik vermoed dat er iets met de dynamo mis is. Eerst zoek ik allerlei boeken en tijdschriften na op informatie hierover, want ik ben natuurlijk ook geen elekctrotechnicus. In een ouder classic bike vond ik een artikel waarmee je je oude dynamo nieuw leven in kunt blazen. Er staat in hoe je de verschillende onderdelen uit kunt test wanneer hij niet werkt. Het komt er op neer dat het heel eenvoudig een kwestie van schoonmaken en/of vastsolderen van een los draadje kan zijn, of dat er een totale revisie moet plaats vinden.
Ik ga natuurlijk uit van het eerste. Volgens het artikel kun je controleren of de collector nog werkt door een 1,5 Volt lampje en batterij te gebruiken, Wanneer je twee velden van de collector aanraakt moet het lampje fel blijven branden. Wanneer het minder fel brandt, dan volgt de stroom de lange weg door de wikkeling van de spoel en is er dus iets mjis. Ik da dat vast nog wel eens uitproberen, maar voorlopig maak ik de collector goed schoon, omdat die er behoorlijk zwart (van de koolborsteltjes) uit ziet.
Hiervoor heb ik de klem van de dynamo afgenomen, zodat de collector en de koolborsteltjes zichtbaar worden. Ik start vervolgens de motor en laat deze stationair draaien en houd daarna een in petroleum gedrenkt doekje tegen de draaiende collector, net zolang totdat het doekje hierbij niet meer zwart wordt.
Dit duurde een tijdje. De dynamo laadt nu geloof ik wel weer bij en ik verwacht dat het probleem hiermee opgelost is.