Posts tonen met het label verf. Alle posts tonen
Posts tonen met het label verf. Alle posts tonen

2008 Winter - J2 1948 opkalefateren

Zoals altijd check ik bijna dagelijks marktplaats en nog een paar internet locaties waar motorfietsen en onderdelen te koop worden aangeboden. Deze keer zag ik een J2 te koop uit 1948, een 500cc 1-cilinder met telescoop voorvork, maar zonder achtervering. Het is eigenlijk de voortzetting van het vooroorlogse model, maar dan met telescoop i.p.v. web voorvork. De 2 slaat op de de dubbele uitlaat poort. De motor heeft dus twee uitlaten, maar wel gewoon 1 inlaat klap en 1 uitlaatklep. Hij ademt dus alleen wat beter uit. Volgens de advertentie had de motor een Nederlands kenteken en was hij nog in opbouw. De eigenaar moest er vanaf vanwege persoonlijke omstandigheden. Na enige tijd wikken en ook wegen heb ik besloten om met toestemming van mijn echtgenote een bod te doen. Dit bod werd aanvaard en ik heb een afspraak gemaakt om de motor te gaan bekijken. In de advertentie stond dat de motor nog in opbouw was en dat klopte ook wel. Wat ik zag was een zogenaamd rijdend frame, het frame met het motorblok er in en twee wielen. Gemonteerd was verder 1 gereedschapskastje en het achterspatbord met beide kleine kastjes. De rest was er wel, maar nog niet gemonteerd. Er waren ontzettend veel losse onderdelen bij, veel nieuw of nieuw gemaakt.
Nadat we het kenteken hebben overgeschreven op het plaatselijke postkantoor werd de motor op de aanhanger geplaatst en alle onderdelen achterin geladen. Twee kratten vol en nog wat spatborden, kastjes en andere 'tin ware'. Het zag er zeer compleet uit. Volgens de vorige eigenaar was het motorblok compleet gereviseerd. Thuis zag ik later een rekening die dat bevestigde – de revisie was uitgevoerd door een oude bekende uit Noord Holland, waarvan de berichten niet erg positief zijn. Zelf heb ik daar geen ervaring mee dus ik hoop er het beste van. Aangezien de motor na de revisie slechts 1 keer gedraaid heeft moeten we maar zien hoe dat gaat. Voorlopig geef ik het blok het voordeel van de twijfel. Na een rustige rit over de snelweg huis, moest de aanwinst een plek krijgen bij de andere soortgenoten. Dit vergde wat reorganisatie in de garage. 5 Enfields, een motortransportaanhanger en een single wheel aanhanger, twee hefbruggen moesten hun plaats krijgen.
De oplossing werd gevonden door de aanhanger op zijn zijkant tegen een muur te zetten. Hierdoor konden tegen de muur daartegenover 3 motoren hun plaats krijgen. Naast de aanhanger staat 1 hefbrug met daarop de Bullet, klaar voor gebruik. De andere hefbrug staat wat verder naar achter midden in, met 'het project' er op.
Het project is in dit geval de nieuwe J2 die ik voortrek op de eerder J2 uit Argentinië. Niet omdat hij er beter uitziet, in tegendeel, maar wel omdat hij waarschijnlijk technisch beter is en een Nederlands kenteken heeft. De Argentijn staat nog steeds 'tegen de muur' te wachten op betere tijden en die gaan zeker komen.
Tijdens de reorganisatie heb ik ook een aantal planken van ca. 30 cm breed langs de wand boven de aanhanger en boven de motorfietsen geplaatst. Hierdoor werd de bergruimte voor de nieuwe onderdelen wat uitgebreid zonder dat dit ten koste ging aan de loop- en beweegruimte.
Daarna heb ik alle onderdelen die bij de J2 hoorde gefotografeerd, zodat ik later eenvoudig binnen achter de pc kan zien welke onderdelen ik heb en welke ik kan gebruiken.
Ik fotografeerde o.a. een nieuwe km teller (replica), diverse rubbers (voetsteunen, tank e.d.), nummerplaat voor het voorspatbord (zelfs 2 uitvoeringen, 1 origineel en 1 replica), enz.
Ook maakte ik foto's van de nummers op het frame en het motorblok. Deze nummers komen overeen met het kenteken en deels met het dating formulier van de REOC. Met het framenummer is iets vreemds aan de hand. Normaal staat dit aan de linker zijde op het balhoofd, zo is het op de WD/CO, de Argentijnse J2 en de Crusader. Maar bij deze J2 staat niets. Het framenummer dat op het kenteken is geregistreerd bevindt zich op de bovenste frame-buis en is dus altijd door de tank aan het zicht onttrokken. Nu heb ik wel ergens gelezen dat wanneer een framenummer onvindbaar is of er een nieuw frame is gemaakt er door de RDW een framenummer wordt ingeslagen op een andere locatie dan waar het originele framenummer te vinden zou zijn. Wanneer iemand een ander iedee heeft hoor ik dat graag. Het nummer op de bovenste framebuis staat ook op het kenteken en zal dus wel kloppen. Volgens de dating bij de REOC hoort het motorblok bij een ander framenummer en is dat frame in 1948 afgeleverd aan R.S. Stokvis te Rotterdam. De eerste registratie van het kenteken is 3 mei 1984. Dit zou te maken kunnen hebben met het nieuwe framenummer, maar dat is slechts gissen. Voor hetzelfde geld is de motor toen geïmporteerd.
Het motortype op het kenteken is 'Bullit 500' en dat is dus niet correct. Maar wanneer je bij de RDW opgeeft dat het een Bullit 500 is dan noteren ze dat en krijg je dat op je kenteken. Aan het nieuwe framenummer zijn een aantal tekens en letters toegevoegd: +M&B. Dit zouden de codes kunnen zijn die de RDW bij een nieuw framenummer inslaat, maar dat weet ik niet zeker.
Er is nog iets vreemds aan de hand. Bij de achterste framebuis, die ter hoogte van het zadel naar beneden loopt zou een steun moeten zitten voor de bevestiging van de accu houder. Die ontbreekt dus geheel. Misschien is er indertijd een nieuw frame voor deze motor gemaakt. Bij de onderdelen zit wel een steun die op die buis bevestigd of gelast kan worden, maar dat zal wel een nieuw gemaakt onderdeel zijn want de vorige eigenaar was metaalbewerker.
Er zijn wat meer onderdelen die (na)gemaakt zijn door de vorige eigenaar, zoals o.a. de zijstandaard.
Er is zelfs een van hout gemaakte accubak, waar een kleine accu in past. Hoe verzin je het?

Ook het voorspatbord is nieuw gemaakt. Daartoe werd een nogal beschadigd exemplaar in Engeland gekocht, dat nu in mijn RE-garage ligt en dat als voorbeeld heeft gediend. Het nieuwe spatbord ziet er precies zo uit als dat van de Argentijn, maar was wel compleet verroest. Ook de bevestiging voor het spatbord is door de vorige eigenaar zelf gemaakt.

Na de zomer ben ik begonnen om de deels gemonteerde onderdelen te verwijderen. Daarna is alles geschuurd, ook het frame, dat vervolgens in de hammerite is gezet. Het voordeel van Hammerite is dat er glaspareltjes in zitten die het keihard maken. Nadeel is dat er geen ander soortige verf overheen gaat. Bij vorige verfklussen heb ik dat meegemaakt. Eerst lijkt alles goed te gaan, maar je veegt de verf er zo af wanneer die is opgedroogd. Toen ben ik zo stom geweest om te snel de tweede laag er overheen te kwasten. Hierdoor is de oude laag wat beschadigd waardoor er geen glad oppervlak is ontstaan. Ik moet nog zien hoe ik dat oplos, want de hardheid van de verflaag is nu ook een nadeel: het valt heel moeilijk te schuren. Toch maar proberen.
Het losse blik heb ik vervolgens ook geschuurd, de deukjes met plamuur opgevuld en weer geschuurd. Daarna op zolder (omdat het in de garage te koud was) met spuitplamuur behandeld en weer schuren, net zo lang totdat ik het resultaat acceptabel vond. De spuitplamuur werd weer met zwart afgelakt. Mijn spuitkabine van karton bleek toch niet zo dicht te zijn zodat de hele zolder vol ligt met voornamelijk zwarte poeder. Dat wordt weer een klus om op te ruimen!
Voor de tank was ik wat anders van plan. De originele J2 tank is chroom. Deze tank had echter wat geplamuurde deukjes en kan dus niet zo verchroomd worden. Nu zag ik bij Halfords een spuitbus van Motip een special effect lakset die silver-chrome heette en volgens de beschrijving een glad oppervlakte er uit zou laten zien als een chroom oppervlak. Chroom spuitbussen waren er al, maar deze zou ook nog eens weerbestendig zijn. Klinkt toch goed? In ieder geval proberen. Zo gezegd zo gedaan.
De tank op dezelfde manier voorbereid, dus schuren, plamuren, schuren, spuitplamuren, schuren, en nog een paar keer. Dan met het kleinste spuitbusje de zwarte grondlaag aanbrengen en daarna de eerste zilverchroom laag. Het ziet er niet uit als echte chroom, maar ik vind de tank wel geslaagd.
Eigenlijk moet er nog een (creme)wit gespoten vlak met bies er omheen op komen waar de Royal Enfield transfer in moet; dat zal later misschien gebeuren.
Het meeste spul is dus nu gespoten en klaar voor montage.
Nu het weer ietsje warmer wordt kan ik weer verder met de spullen in de garage, zoals het frame, de wielen en het blok. Maar dat wordt een volgend verhaal.

Toegevoegd:
Later hoorde ik dat het vreemde nummer op het frame waarschijnlijk het nummer is van de fabrikant van het frame, een soort onderdelen nummer. Hoe het mogelijk is dat dit nummer doorr de RDW geregistreerd is als framenummer is mij geheel onduidelijk, omdat het nummer geheel ontoegankelijk is onder de benzine tank.


English translation
Refurbishing a 1948 J2

As always I checked almost daily 'www.marktplaats.nl' and a few other internet sites where motorcycles and parts are being offered for sale. This time I saw a J2 for sale from 1948, a 500cc 1-cylinder telescopic fork, but without rear suspension. It is actually the continuation of the pre-war model, but with a telescope instead of web frontfork. The 2 refers to the dual exhaust port. The engine has two outlet ports, but just 1 outlet valve. It breathes only somewhat better. According to the ad the engine had a Dutch registration and was still under construction. The owner offered it for sale because of personal circumstances. After some thinking, I decided with permission from my wife to do a offer. This offer was accepted and I made an appointment to have a look at the bike.
The advertisement stated that the bike is still under construction and that was clearly true. What I saw was an so called mobile frame, a frame with the engine in and two wheels. Also mounted was one toolbox and the rear mudguard with two small boxes. The rest was there, but not yet installed. There were very many separate components, many new or newly created.
Once we had the registration transferred at the local post office the engine was put on the trailer, and all the parts loaded into the boot of the car. Two boxes full and some separate parts, boxes and other tin ware. The previous owner had the engine completely rebuild. Later at home I saw an account that confirmed it - the revision was carried out by an 'old friend' from North Holland, whose fame is not very positive. Personally I have no bad experience so I hope the best of it. First of all I have to refurbish the bike and will have to see how that goes. For the engine I give it the benefit of the doubt. After a quiet ride on the highway home, I had to gain a place to get it inside. This required some reorganization in the garage. 5 Enfields, a motor transport trailer and a single wheel trailer, two hoists should have a place.
The solution was found by putting the trailer on its side against a wall. Against the opposite wall I could park 3 motorcycles. Along side the trailer 1 lift bridge with the Bullet on it, ready for use. The other lift bridge is a bit further back in with 'the project' on it.
The project is in this case the new J2 which I put first to the previously acquired J2 from Argentina. Not because it looks better, on the contrary, but because it is technically better and has a Dutch registration. The Argentine is still against the wall 'to wait for better times' and those will certainly come.
During the reorganization, I put a number of boards of about 30 cm wide along the wall above the trailer and above the motorcycles. This was the room for the new parts in this extended the parts and rubbish space without diminishing the course and moving space.
Then I have all components of the J2 photographed, so I could simply find the right parts later behind the PC.
I photographed among others a new counter km (replica), various rubbers (footrests, tank, etc.), number plate for the front (even 2 versions, 1 original and 1 replica), etc.
I also made pictures of the numbers on the frame and engine. These numbers correspond to the plate and partly with those on the dating certificate of the REOC. With the frame number is something strange going on. Normally this is on the left side of the headstock, as on the WD/CO, the Argentine J2 and the Crusader. But not so with this J2. The frame number as documented on the registration is located on the upper frame tube and is always hidden from view by the petrol tank. Now I read somewhere that when a frame number can not be located or a new frame is made the RDW (Dutch registration office) a frame number is set at a different location than where the original frame number could be found. If someone has another idea let me know. The number on the top frame tube is also on the registration and will be alright. The REOC dating concludes another frame number, which is on the engine and was delivered to RS Stokvis to Rotterdam in 1948. The first registration in the Netherlands was May 3, 1984. This may have something to do with the new frame number, but it's just guessing. It could also been the time of import of the motorbike.
The type of motorcycle on the registration is 'Bullit 500' which is not correct. But when you tell what type your bike is to the RDW, they will record that on your registration. To the new frame number a number of characters and letters are added: + M & B. This could be the codes that the RDW puts on a new frame number, but I do not know for sure.
There is another strange thing. The rear frame downtube should have a bracket for the battery holder. It's missing entirely. Maybe there is a new frame made for this bike. In the parts supply there is bracket that can be welded on or clamped on, but it will be a newly created part because the previous owner was white-smith.
There are some more items (after) made by the previous owner, such as the side stand.
There is even a wood-made battery, in which fits in a small battery. How funny...

The front mudguard is newly made. Therefor a very damaged copy was bought in England, now in my garage-RE, that served as an sample. The new mudguard looks exactly like that of the Argentine, but was completely rusted. The bracket for the front mudguard was als made by the previous owner himself.

After the summer I started to disassemble alle components. Then everything was sanded, the frame was painted with Hammerite. The advantage of Hammerite is that iit contains glass pearls that will make the paint layer very hard. The disadvantage is that no other kind of paint can be used over this Hammerite. In previous paint jobs I experienced this. At first everything seems to go well, but you wipe the paint off when it is dry. I was stupid enough to quickly paint a second layer. Due to this the old layer was damaged so now there is no smooth surface. I don't know what to do about that, because the hardness of the paint is now a disadvantage: it is very difficult to sand it. Still I will try eventually.
The other items I sanded, filled the dents with putty and sanded again. Then in the attic (because the garage was too cold) spray painted them and sanded again, just so long until I found the result acceptable. The last layer was spray painted black again. My spray cabin cardboard was not to be that tight so that the whole attic was filled with black powder. This is a task to overcome!
For the tank I was planning something else. The original J2 tank is chromium. This tank has some dents and plaster and can not be chromed. Now I saw in Halfords a Motip spray with a special effect that called silver-chrome which was described as 'a smooth surface would be seen as a chromium surface'. Chromium aerosols were produced earlier, but this would not even be weatherproof. Sounds easy? In any case worth a try. No sooner said than done.
The tank was sanded in the same way as the other components, spray putty, sanding, spray putty, sanding, and a another few times. First the smallest can of black primer and then the first silver chrome layer. In the end it does not look like real chrome, but I think the tank looks nice.
Actually, it still needs a (cream) white sprayed area with piping around where the Royal Enfield transfer is required, it will perhaps do this later.
Most stuff is now sprayed and ready for installation.
Now the weather is slightly warmer, I can continue with the stuff in the garage, such as frames, wheels and the engine. But that is for the next story.

Added:
later I heard that the number on the frame tube probably the number is of the maker of the frame, a kind of parts number. It is completely unclear to me why the RDW used this number for the registration. It is totally inaccessible because it's covered by the petrol tank.

2003 winter - WD/CO/B Gedaantewisseling

Winter 2003
Coby uit de kleren en in het nieuw (foto's volgen)

Sinds Coby (voor degenen die nog niet kennis gemaakt hebben: een WD/CO/B uit 1943) in 1999 bij mij is komen wonen, is haar uiterlijk er niet op vooruit gegaan. De oude dame zag er aanvankelijk nog best goed uit voor haar leeftijd, maar in de loop van de tijd had ze toch wel wat krasjes en rimpeltjes opgelopen. Een kleine cosmetische aanpassing zou haar niet misstaan dacht ik. Geen complete restauratie, want verder is Coby nog aardig kwiek. Ik besloot dus om al het blik er af te halen en een nieuw laagje verf aan te brengen om ook het roesten te voorkomen.

De groene kleur die de vorige eigenaar had aangebracht, was ook al niet origineel. Op zich vind ik dat eigenlijk niet het belangrijkste, want wat is origineel? Is dat hoe de motor de fabriek of dealer verlaten heeft, of is dat hoe de vroegere eigenaar er indertijd een eigentijdse (we spreken over de naoorlogse en vijftiger jaren) en in zijn ogen mooie motorfiets van gemaakt heeft? Ik denk dat laatste, dus maak ik er iets van dat in de jaren vijftig niet misstaan zou hebben.

Het meeste blik wordt dus gewoon zwart met een goudkleurig transfer op het achterspatbord. De tank krijgt echter een andere kleur, helemaal wijnrood en natuurlijk aan weerszijde en bovenop goudkleurige transfers. Nou, hoe klinkt dat?

Dus eerst strippen. Dankzij Coby’s mooie nieuwe “heilige koeien” zadeldekje (heel dik leer) gaat de tank er maar met veel moeite af. Ik moest het stuur met de brackets naar voren draaien, de zadelveren loshalen, zodat het zadel naar achter kon kantelen om de tank er met veel moeite afhalen af te kunnen halen. Ook om het achterspatbord er uit te halen zonder het achterwiel te verwijderen is nogal lastig, maar lukt uiteindelijk toch. Het voorwiel heb ik wel moeten verwijderen om het voorspatbord er uit te kunnen halen. Het monteren zonder de nieuwe lak te beschadigen lijkt me een stuk lastiger en ik zal goed moeten opletten om niet daarbij al de eerste krasjes te maken.

Maar goed, al het blik, twee gereedschapstrommeltjes, twee delen achterspatbord, een voorspatbord, de koplamp en de tank er af, alles eerst goed reinigen en vervolgens schuren. Ik heb dit eerst met de hand en een schuurpapiertje gedaan, maar gezien mijn twijfelachtige conditie ben ik na en kwartiertje overgestapt op een vlakschuurapparaat met eerst grof en later fijn schuurpapier. Na het schuren van alle onderdelen en het stofvrij maken heb ik waar nodig de grotere deuken en oneffenheden met staalplamuur gevuld. Dit is een tweecomponenten polyester vulmiddel, dat met het bijbehorende stukje plastic binnen vijf minuten moet worden aangebracht. Na korte tijd is dit alweer te schuren.

Daarna zijn alle onderdelen in de spuitplamuur gezet. Deze spuitplamuur van het merk Motip is gewoon bij de doehet-zelf te koop in een spuitbus en dient als grondverf en om kleine oneffenheden op te vullen. Na de eerste laag opnieuw schuren en vervolgens nogmaals een laag spuitplamuur. Ook de zwarte lak is van het merk Motip en zal in dunne lagen over de spuitplamuur worden aan gebracht. Voor de tank gebruik ik ook lak van hetzelfde merk, omdat ik denk dat het beter is dat alle lakken op elkaar afgestemd zijn. Ik heb namelijk ontdekt dat geen enkele verf houdt op de Hammerite op de achterkant van de gereedschapstrommels, uitsluitend Hammerite zelf, dus wees gewaarschuwd. Andere verf wordt blijkbaar afgestoten door de Hammerite, Het komt er als druppeltjes en belletjes op te liggen en kan na drogen er zo weer vanaf gewreven worden. De achterkant van de trommels zal ik dan ook weer met Hammerite moeten bewerken of ik moet alle Hammerite geheel verwijderen.

Voor de afwerking van de tank gebruik ik benzine bestendige spuitvernis (alweer Motip), waardoor de kleurlak daaronder hopelijk beter beschermd blijft. Op de verfspuitbussen staat verbazingwekkend weinig informatie, maar dat wel in 14 talen of zo. Bij nader onderzoek op internet naar de Motip verf blijkt dat de zwarte lak acryllak (Motip Standaard lak) is en de wijnrode alkyd (Motip Color Spray 1600 serie). Voor andere leken net als ik: de eerste heeft water als oplosmiddel en de tweede terpentine. Ook deze twee zijn dus niet zonder meer te combineren. Alkyd verf over Acryl kan uitsluitend met een grondverf (bv. spuitplamuur) er tussen en acryl over alkyd kan pas na 3-6 maanden uitharden (volgens mij is dan pas alle oplosmiddel verdampt). Ik moest dus ook twee verschillende soorten blanke lak gebruiken, een acryl voor over het zwart en een alkyd voor op de tank. Wanneer ik dit van te voren had geweten, dan had ik beter voor alles alkyd kunnen aanschaffen.

Bij de acryl lakken van Motip zijn uitsluitend de standaard lakken goed benzine bestendig volgens de internet site. En die standaard lakken zijn er alleen in zwart (glanzend en mat), wit en blank. Bij mij kwam dat dus wel goed uit, maar als je meer kleuren wilt kun je dus het beste voor de alkyd kiezen. Maar ja….de volgende keer dan maar weer (20jaar?).

Het spuiten gaat best goed, als je de tijd neemt. Spuit in 1 keer het hele onderwerp op een afstand van ca. 20-25cm, laat het enkele minuten drogen en spuit het opnieuw. Niet te dikke lagen in een keer anders ontstaan er druipers, zoals ik merkte!

De transfers moeten natuurlijk voor de blanke lak aangebracht worden. Ik heb transfers op waterbasis bij Hitchcock’s vandaan. Je legt ze een minuutje in het lauwe water en dan kun je ze er voorzichtig afschuiven direct op de goede plaats. Zolang ze nog nat zijn kunnen ze nog verschoven worden. Liggen ze eenmaal op de goede plek, dan voorzichtig het overtollige water wegdrukken en je hebt meteen al een mooi plaatje.

Het spuiten van met de blanke lak gaat precies hetzelfde als dat met gekleurde lak, maar is lastiger, omdat je bijna niet ziet wat je wel en niet goed gehad hebt. De spuitbussen met blanke lak (zowel de acryl als de alkyd zijn eigenlijk te snel drogend. Hierdoor (dat denk ik tenminste) worden de transfers een beetje craquelé (minuscule barstjes). Misschien moet je het transfer zelf eerst met langzaam drogende blanke lak doen met een penceeltje en daarna spuiten met (de sneldrogende) blanke lak en daarbij natuurlijk wel weer in de gaten houden wat voor soort lak je over elkaar heen aanbrengt. Wie het weet mag het zeggen.

Tussen elke behandeling door (spuitplamuur, kleurlak en blanke lak) heb ik een week de tijd gegeven om lekker warm in de huiskamer uit te harden. De lak is in principe al na 24 uur geschikt om te poetsen, maar ik gun het een week en zet het dan meteen goed in de was zetten alvorens al het blik weer te monteren.

Op de ruilbeurs in Wormer heb ik een achterlicht (replica) gekocht, dat in het gat in de kentekenplaat wordt gestoken en dat een stuk beter oogt dan het grote licht dat er op zat. De hoeveelheid licht die het geeft valt me ontzettend mee. In voorkomende gevallen neem ik wel een fiets LED verlichting mee als extra verlichting.

Na montage ziet Coby er heel anders uit als voorheen. Het glimt, maar ziet er toch niet “nieuw” uit. Precies zoals ik het wil, tenminste bijna, want ik wilde eigenlijk ook biezen op de tank. Dat heb ik geprobeerd. Met speciaal tape de bies afgeplakt en met een fijn kwastje alles met goudverf ingevuld. Wat er misging weet ik niet, maar toen ik de tape verwijderde kwamen ook delen van de goudverf er af. Wat een puinhoop. Ik heb vervolgens alle goudverf weer verwijderd en de tank helemaal opnieuw wijnrood gespoten! Geen biezen meer voor Coby, maar uitsluitend de transfers, die overigens mooi bleven onder de blanke alkyd lak. Klaar….

Coby en ik zijn tevreden met het resultaat, al doet een professionele spuiter het waarschijnlijk beter. Het geeft mij in ieder geval veel voldoening, omdat ik het nu zelf heb gedaan en Coby kan er weer 20 jaar tegen.