2013 Oktober - Canterbury en reparaties aan J2 en Crusader

Na het RECN kampeer weekend ben ik bezig geweest om de beschrifting van de zijspan kist aan te brengen. Op internet heb ik diverse mogelijkheden onderzocht. Aangezien mijn schilderkunst niet zo best is heb ik er van afgezien om dit met de hand te doen. Mijn plan was uiteindelijk om het via een sjabloon met een spuitbus aan te brengen. V.w.b. het sjabloon had ik wat mazzel aangezien het bedrijf, dat ik via internet had uitgezocht en dat sjabloon papier verkocht in diverse maten, toevallig in mijn woonplaats was gehuisvest. Het ontwerp voor de beschrifting heb ik op de computer gemaakt op basis van een paar oude Royal Enfield reclame's. Het is niet origineel, want één van die reclameteksten stamt van voor de oorlog, de andere van daarna. Toen eenmaal de ontwerpteksten gereed waren, bleek dat ik met in totaal 10 A4'tjes sjabloon papier het geheel zou kunnen afplakken. De voor- en achterkant krijgen de vooroorlogse reclame, de zijkant (delen van) de naoorlogse.

Het zwaarste werk achteraf bleek te zijn het uitsnijden van het ontwerp in het sjabloon papier. Een gepriegel met de soms heel kleine lettertjes, met name in het 'kanon' logo. Ook de probleem van de 'eilandjes' van bijvoorbeeld de letter P en D waren een puzzel, omdat je de sjablonen er vrij snel weer vanaf moet trekken voordat het spuitwerk droog is. Doe je dat niet dan krijg je opstaande randjes. Elk eilandje moest dus voorzien worden van een lipje bij het uitsnijden. Natuurlijk ben ik dat bij een paar vergeten en kon dan weer opnieuw gaan beginnen.
Uiteindelijk waren alle sjablonen klaar en kon er begonnen worden het opplakken van de sjablonen. Dit bleek ook een lastig werkje te zijn, omdat het sjabloon heel dun is en er een heleboel is weggesneden zodat je een heel frommelig geheel over houdt dat alle kanten op wil. Ook dat is uiteindelijk naar tevredenheid gelukt.

En toen kon er gespoten worden. Ik heb gekozen voor een goudkleurige spuitverf op alkydbasis, omdat de (blauwe) kist ook alkyd is. Dus spuiten maar en toen het er op leek dat de dekking goed was meteen begonnen met het aftrekken van het sjabloon en... toch nog wat streepjes die in de nerven van het hout onder het sjabloon gelopen waren. Die heb ik met wat nagellakremover (thinner) op een wattenstaafje weg kunnen krijgen. Uiteindelijk was het resultaat heel mooi, vond ik zelf. Bij de volgende zijden van de kist heb ik het sjabloon papier wat steviger aangedrukt en bij het spuiten ontstonden veel minder uitlopertjes. Ik ben tevreden met het resultaat. Misschien komt er nog wat tekst bij, maar dat moet na de winter. Het is nu te koud geworden om te spuiten.

Tijdens het treffen werd ik er op attent gemaakt dat er wat ontbrak op de J2. Bij het

balhoofd zit een bout, die er voor zorgt dat je balhoofd niet kan loskomen; puur ter beveiliging. Ik heb de bout bij onze vriend Hitchcock besteld, tegelijkertijd met twee  km-teller kabels, één voor de J2 en één voor de Crusader.

De kabel van de J2 was onlangs gebroken en dat was eigenlijk al de kabel van de Crusader. De kabels waren eigenlijk zo aangebracht, die van de J2 was een stuk langer, dan die van de Crusader. Misschien is dat ook de oorzaak van het breken geweest.

De kabels zijn voor het monteren goed ingevet in de binnenkabel gedaan. De beveiligingsbout voor de J2 was wat lastiger, niet het monteren van de bout, maar er bleek toch een soort niet originele beveiliging te zijn aangebracht en die bleek heel lastig te verwijderen te zijn. Het was een smallere bout, met busjes er omheen. Uiteindelijk is dat gelukt en toen kon de nieuwe bout er ingezet worden. Ik voel me al een heel stuk veiliger.
De km-kabel van de J2 werkt prima, die van de Crusader heb ik nog niet uit kunnen proberen.

2013 Juni - de barre tocht en de Canterbury

Toch sloeg Murphy weer toe. Begin juni was er weer de barre tocht naar het einde van Nederland.... Groningen om precies te zijn. 320 km, resp. 420 km op 2 WD/CO's uit 1943, langs 's Neerlands mooiste wegen. Heel poëtisch allemaal, maar bij Gouda sloeg het noodlot (Murphy) alweer toe. Een geluid alsof er een veer was gesprongen ergens bij het achterwiel. Aan de kant bleek het achterwiel vast te zitten, maar na wat heen en weer gedraai kwam het weer vrij al liep het wiel niet soepel. Maar struisvogel als ik ben heb ik niet verder naar problemen gezocht, het wiel draaide immers en ik moest op tijd in Leersum zijn om Peter te ontmoeten die uit Zeeland onderweg was. Toen ik ruim op tijd aankwam hoorde ik ineens een 'plof plof' achter me en ja, nog een WD/CO. Na het nuttigen van een kop koffie zijn we begonnen aan het vervolg van de reis. Peter had er toen al 4 uur opzitten en ik 2. Nu nog maar 240km en ca. 6 uur rijden. De reis ging langs het uiterste oosten van het land en in de buurt van Drenthe zelfs een stukje door Duitsland in de richting van Nieuw Schoonebeek. Vlak voor dat stukje Duitsland moest ik overschakelen naar de reserve kraan en het duurde heel lang voordat we weer in Nederland bij een benzinepomp kwamen. Ik heb nog nooit zoveel getankt, 12.75 liter, terwijl ik dacht dat de tank maar 12,5 liter capaciteit heeft.
De rest van de weg ging ook weer voorspoedig.
Na een mooi weekend wilden we zondag weer op tijd vertrekken voor de terugweg. LEKKE BAND.... Opnieuw sloeg Murphy toe, een lekke voorband. Gelukkig nog voordat we vertrokken waren en met de nodige hulp was de band binnen een uur geplakt en konden we alsnog vertrekken.

Het wiel liep nog steeds wat zwaar, maar na een voorspoedige reis zijn we beiden (ik om 6 uur en Peter om 8 uur) aangekomen.

Het weekend daarna heb ik mijn achterremtrommel gedemonteerd. Wat was er nu gebeurd? De 'cush drive lockring' was in 3 stukken gebroken en klem komen te zitten tussen de remschoenen en de trommel. Daarom liep het wiel zo zwaar.

Voordat Murphy toesloeg ben ik bezig geweest met het zijspan project. Het frame en wiel dat ik van Kees heb overgenomen betreft na wat onderzoek een Canterbury van de 2e helft jaren 50. Exacte datum is moeilijk te geven omdat er weinig gegevens over de Canterbury op internet zijn te vinden. Ik ben dagenlang bezig geweest het frame en het wiel schoon te maken, de verf er af te krabben en te schuren. Daarna heb ik het frame en het wiel in een paar lagen Hammerite gezet, zodat het er weer 'als nieuw' uitziet. Vervolgens een 16” x 3,25” band met binnenband bestellen hetgeen nog niet meeviel. Uiteindelijk via een Nederlandse website een band uit Duitsland besteld. Toen deze werd afgeleverd snel gemonteerd en het geheel ziet er mooi uit.

Tegelijkertijd ben ik begonnen met het maken van de houten box of kist. Het ontwerp is afgekeken van dit soort kisten uit de jaren 50, die bekend stonden als delivery box, tradesman sidecar of handelaar zijspan. De maten zijn aangepast aan wat de Gamma aan multiplex platen te koop had, 122x61cm, en de maximale ruimte die het frame biedt, 53cm. De kist is uiteindelijk dus 122 lang, 53 breed en 61 hoog + deksel van ca. 7 cm.

Genoeg om een hele camping uitrusting, verschillende kratten bier, gereedschap mee te nemen en dan nog is-ie niet vol. Van vuren balkjes is eerst een frame gemaakt. De bodem is van dik multiplex en de zijkanten van dun multiplex. Het deksel was nog een uitdaging, want ik wilde het deksel gebogen hebben. Dus de 4 balkjes van het deksel zijn in een boog gezaagd met de decoupeerzaag en het multiplex is daar overheen gebogen, gelijmd, gespijkerd en met klemmen en spanbanden vastgezet zodat de boel kon drogen. Wonder boven wonder zit het nu ca. 3 weken later nog steeds. De spijkers zijn wat dieper ingeslagen en de gaatjes zijn weer opgevuld met een houtvuller, het moet tenslotte waterdicht worden. In de tussentijd ben ik op zoek gegaan naar RVS scharnieren en afsluitbare spansluitingen voor het deksel. De scharnieren waren zo gevonden bij de Gamma maar de spansluitingen was nog een klus om te vinden. Ik vond wel groothandels, maar die konden alleen 50 stuks tegelijk leveren (500 euro) en dat vond ik een beetje overdreven. Uiteindelijk kon ik bij Correct (!?) in Rotterdam terecht, die niet alleen electronica verkoopt, maar ook andere zaken voor boten en fietsen.
Nu nog een paar aluminium strips aan de binnenkant van de bakopening waar het deksel overheen valt en deze afkitten, zodat de kist helemaal waterdicht is (verder is alles met lijm of kit dicht geseald). De kist moet nog geschilderd worden, maar ik wacht op beter weer, dus of het dit jaar nog gebeurd weet ik niet.

De kleur wordt heel donkerblauw. Later wil ik een creme/geel kleurige balk aanbrengen met daarop een reclame tekst.
In mijn gedacht zie ik dat zo voor me. Ik hoop dat alles voor het treffen klaar is en dat ik dan al geoefend heb in het zijspan rijden, maar dat betwijfel ik.