2019 Dec. - J2 cilinderkop switch

Zoals je misschien weet heb ik een J2 uit 1948. 

Dit is een 500cc 1-cilinder met 2 uitlaatpoorten en dus ook 2 uitlaten. Ik heb hem gekoppeld aan een zijspan.

Wat je misschien niet weet is dat ik nog een J2 heb, die er zo op het oog precies hetzelfde uitziet, maar nu uit 1949. Deze staat nog steeds te wachten om opgeknapt te worden en van een kenteken te worden voorzien, want dat heeft-ie niet.
Van de j2 uit 1948 is een stuk van de linker uitlaatpoort van de gietijzeren cilinder afgebroken. Ik heb er toch zo mee gereden, omdat ik het stuk uitlaatpoort met de uitlaat vast kon zetten op de schoorstang van het zijspan, maar ideaal is dat natuurlijk niet.

In december 2019 heb ik de cilinderkop van de J2 uit 1949 met 2 goede uitlaatpoorten in plaats van die van de J2 uit 1948 gemonteerd.
Dat betekent dus eerst het verwijderen van de cilinderkop van J2-49. De kop heeft 4 draadeinden, die door een deel van de cilinder gaan en met moeren worden vast gezet aan de cilinder. Natuurlijk zijn niet alle moeren gemakkelijk te bereiken en was 1 moer vast gelast en natuurlijk zo dat het draadeind er niet geheel uit kon. Uiteindelijk kon ik dat draadeind uit de cilinderkop krijgen, zodat de kop er af kon.

Ik heb de kop verder gedemonteerd. Eerst de tuimelaars er af, die goed in de olie zaten en geen merkbare speling hadden. Vervolgens heb ik de kleppen verwijderd en opnieuw ingeslepen. De oude kleppen zagen er goed uit en hadden geen of nauwelijks speling in de klepgeleiders. De kop is weer klaar om op J2-48 te worden geplaatst.
Daarna werd op dezelfde manier de kop met de

afgebroken uitlaatpoort van J2-48 verwijderd en kon de J2-49 kop daar geplaatst worden. De switch was compleet.

Toen ik het zijspan weer aanbouwde, bleek dat de linker uitlaatbocht nu in de weg zit. Ik heb de onderste schoorstang wat verplaatst zodat de uitlaatbocht vrij is.
Inmiddels heb ik alweer een proefritje gemaakt en  de J2 loopt weer als een trein.

2014 Voorjaarstreffen Zelhem

Ik had er zin in, met de J2-combo, naar het voorjaarstreffen in Zelhem.
Rond kwart voor tien in de morgen ging ik op pad. Een mooie route voornamelijk langs de lek richting Oosterbeek, waar ik de weg over de Posbank zou nemen.

Het was redelijk rustig op de dijk tussen Vreeswijk en Amerongen. Daarna ging de weg over in een N en werd het wat drukker. Even na twaalven kreeg ik trek in een broodje en wat drinken. Ik was inmiddels in Renkum aangekomen en vond een mooi parkeerplekje langs de weg. Toen ik gestopt was en de motor had uitgezet rook ik de benzine. Het spoot uit de carburateur. Gauw de kraan dicht...
PVB (net alternatief voor een vloek). Na een visuele controle blijkt de benzine uit de vlotterkamer te komen. Dus het dekseltje van de vlotterkamer verwijderd en tot mijn grote verbazing dreef de vlotter gewoon bovenin de vlotterkamer. Normaal gesproken trekt de vlotter de vlotternaald mee omhoog en sluit dan de benzine toevoer aan de onderkant af. Dit kan doordat de vlotternaald wanneer hij door de vlotter heen steekt aan de bovenkant wordt geklemd. Het klemmetje werkte blijkbaar niet meer. Het is een ovaal gebogen overlappend stukje koper waar in beide delen een gat zit waardoor de naald heen past. Beide overlappende delen zijn enigszins verschoven waardoor de naald geklemd kan worden in een groef. Ik heb eerst geprobeerd om het klemmetje weer beter te laten klemmen, maar zonder resultaat. Het bijkomend probleem was ook dat je er zo verrot moeilijk bij kon, omdat de zijspanbak aan de linkerkant, dus de kant van de vlotterkamer zit. Toen heb ik, McIver gedachtig, een list verzonnen, in de vorm van een stukje tie-wrap waarin ik een gaatje heb gesneden met een hobbymesje.
Dit leek te werken, totdat ik het dekseltje weer op de vlotterkamer deed, toen spoot de benzine er weer uit. Na een uurtje prutsen heb ik het opgegeven en de pechhulp gebeld, die er over een half uur zou zijn. Zou.... het werd een uur. Inmiddels was het 3 uur in de middag. De monteur vond het idee van de tie-wrap wel aardig en is daarmee verder gegaan. Ook hij gaf het na een uur echter op en belde de recovery truck waarmee de motor naar een depot gebracht zou worden en pas 3 werkdagen later thuis zou worden afgeleverd. Ik zou dan met de taxi de 120 km naar Zoetermeer afleggen. Ineens zei de monteur ik probeer het nog 1 keer en je raadt het al, geen benzine fontein meer. Toen de sleepwagen kwam zei ik tegen de chauffeur, jammer, maar net te laat....

Gezien de tijd 16:30 besloot ik om niet door te rijden naar Zelhem, maar om te keren naar huis waar ik om kwart voor acht 's avonds zonder problemen aankwam.
Die avond sliep ik dus lekker in mijn eigen bed – ik was helemaal op na 250 km zijspan rijden. Toch wilde ik nog naar Zelhem en besloot dat heel fout met de auto te doen en geen motor mee te nemen.

Dus alle spullen uit de zijspanbox in de auto geladen en net voor de middag richting Zelhem. Deze keer wel in één keer gehaald. Toen ik aankwam stond de zaterdag toerrit op het punt van vertrek en kon ik nog net vrienden en bekenden begroeten. Blijkbaar was ik al gemist, omdat andere treffen gangers mij onderweg hadden zien rijden, net voordat ik pech kreeg. Na terugkomst van de toerrijders was het weer een heel gezellige avond rond het kampvuur, want hoewel het droog was begon het toch wat af te koelen, ondanks de hoeveelheid inwendige verwarming. Zowel vrijdag als zaterdag zijn droog verlopen, maar zondag begon met miezer en daarna regen. Stiekem was ik toen wel blij dat ik met de auto was....

Het treffen, deze keer in combinatie met de MZ club, was fantastisch en een succes, dankzij de goede locatie en natuurlijk de organisatie door Peter van der Putten.
Nu, de maandag daarna, is de motor weer gerepareerd. Ik had nog een nieuwe vlotter liggen met een goed klemmetje. Hij is weer klaar voor het volgende treffen, de 3e week van Augustus in Kotten.

2013 Oktober - Canterbury en reparaties aan J2 en Crusader

Na het RECN kampeer weekend ben ik bezig geweest om de beschrifting van de zijspan kist aan te brengen. Op internet heb ik diverse mogelijkheden onderzocht. Aangezien mijn schilderkunst niet zo best is heb ik er van afgezien om dit met de hand te doen. Mijn plan was uiteindelijk om het via een sjabloon met een spuitbus aan te brengen. V.w.b. het sjabloon had ik wat mazzel aangezien het bedrijf, dat ik via internet had uitgezocht en dat sjabloon papier verkocht in diverse maten, toevallig in mijn woonplaats was gehuisvest. Het ontwerp voor de beschrifting heb ik op de computer gemaakt op basis van een paar oude Royal Enfield reclame's. Het is niet origineel, want één van die reclameteksten stamt van voor de oorlog, de andere van daarna. Toen eenmaal de ontwerpteksten gereed waren, bleek dat ik met in totaal 10 A4'tjes sjabloon papier het geheel zou kunnen afplakken. De voor- en achterkant krijgen de vooroorlogse reclame, de zijkant (delen van) de naoorlogse.

Het zwaarste werk achteraf bleek te zijn het uitsnijden van het ontwerp in het sjabloon papier. Een gepriegel met de soms heel kleine lettertjes, met name in het 'kanon' logo. Ook de probleem van de 'eilandjes' van bijvoorbeeld de letter P en D waren een puzzel, omdat je de sjablonen er vrij snel weer vanaf moet trekken voordat het spuitwerk droog is. Doe je dat niet dan krijg je opstaande randjes. Elk eilandje moest dus voorzien worden van een lipje bij het uitsnijden. Natuurlijk ben ik dat bij een paar vergeten en kon dan weer opnieuw gaan beginnen.
Uiteindelijk waren alle sjablonen klaar en kon er begonnen worden het opplakken van de sjablonen. Dit bleek ook een lastig werkje te zijn, omdat het sjabloon heel dun is en er een heleboel is weggesneden zodat je een heel frommelig geheel over houdt dat alle kanten op wil. Ook dat is uiteindelijk naar tevredenheid gelukt.

En toen kon er gespoten worden. Ik heb gekozen voor een goudkleurige spuitverf op alkydbasis, omdat de (blauwe) kist ook alkyd is. Dus spuiten maar en toen het er op leek dat de dekking goed was meteen begonnen met het aftrekken van het sjabloon en... toch nog wat streepjes die in de nerven van het hout onder het sjabloon gelopen waren. Die heb ik met wat nagellakremover (thinner) op een wattenstaafje weg kunnen krijgen. Uiteindelijk was het resultaat heel mooi, vond ik zelf. Bij de volgende zijden van de kist heb ik het sjabloon papier wat steviger aangedrukt en bij het spuiten ontstonden veel minder uitlopertjes. Ik ben tevreden met het resultaat. Misschien komt er nog wat tekst bij, maar dat moet na de winter. Het is nu te koud geworden om te spuiten.

Tijdens het treffen werd ik er op attent gemaakt dat er wat ontbrak op de J2. Bij het

balhoofd zit een bout, die er voor zorgt dat je balhoofd niet kan loskomen; puur ter beveiliging. Ik heb de bout bij onze vriend Hitchcock besteld, tegelijkertijd met twee  km-teller kabels, één voor de J2 en één voor de Crusader.

De kabel van de J2 was onlangs gebroken en dat was eigenlijk al de kabel van de Crusader. De kabels waren eigenlijk zo aangebracht, die van de J2 was een stuk langer, dan die van de Crusader. Misschien is dat ook de oorzaak van het breken geweest.

De kabels zijn voor het monteren goed ingevet in de binnenkabel gedaan. De beveiligingsbout voor de J2 was wat lastiger, niet het monteren van de bout, maar er bleek toch een soort niet originele beveiliging te zijn aangebracht en die bleek heel lastig te verwijderen te zijn. Het was een smallere bout, met busjes er omheen. Uiteindelijk is dat gelukt en toen kon de nieuwe bout er ingezet worden. Ik voel me al een heel stuk veiliger.
De km-kabel van de J2 werkt prima, die van de Crusader heb ik nog niet uit kunnen proberen.

2013 Juni - de barre tocht en de Canterbury

Toch sloeg Murphy weer toe. Begin juni was er weer de barre tocht naar het einde van Nederland.... Groningen om precies te zijn. 320 km, resp. 420 km op 2 WD/CO's uit 1943, langs 's Neerlands mooiste wegen. Heel poëtisch allemaal, maar bij Gouda sloeg het noodlot (Murphy) alweer toe. Een geluid alsof er een veer was gesprongen ergens bij het achterwiel. Aan de kant bleek het achterwiel vast te zitten, maar na wat heen en weer gedraai kwam het weer vrij al liep het wiel niet soepel. Maar struisvogel als ik ben heb ik niet verder naar problemen gezocht, het wiel draaide immers en ik moest op tijd in Leersum zijn om Peter te ontmoeten die uit Zeeland onderweg was. Toen ik ruim op tijd aankwam hoorde ik ineens een 'plof plof' achter me en ja, nog een WD/CO. Na het nuttigen van een kop koffie zijn we begonnen aan het vervolg van de reis. Peter had er toen al 4 uur opzitten en ik 2. Nu nog maar 240km en ca. 6 uur rijden. De reis ging langs het uiterste oosten van het land en in de buurt van Drenthe zelfs een stukje door Duitsland in de richting van Nieuw Schoonebeek. Vlak voor dat stukje Duitsland moest ik overschakelen naar de reserve kraan en het duurde heel lang voordat we weer in Nederland bij een benzinepomp kwamen. Ik heb nog nooit zoveel getankt, 12.75 liter, terwijl ik dacht dat de tank maar 12,5 liter capaciteit heeft.
De rest van de weg ging ook weer voorspoedig.
Na een mooi weekend wilden we zondag weer op tijd vertrekken voor de terugweg. LEKKE BAND.... Opnieuw sloeg Murphy toe, een lekke voorband. Gelukkig nog voordat we vertrokken waren en met de nodige hulp was de band binnen een uur geplakt en konden we alsnog vertrekken.

Het wiel liep nog steeds wat zwaar, maar na een voorspoedige reis zijn we beiden (ik om 6 uur en Peter om 8 uur) aangekomen.

Het weekend daarna heb ik mijn achterremtrommel gedemonteerd. Wat was er nu gebeurd? De 'cush drive lockring' was in 3 stukken gebroken en klem komen te zitten tussen de remschoenen en de trommel. Daarom liep het wiel zo zwaar.

Voordat Murphy toesloeg ben ik bezig geweest met het zijspan project. Het frame en wiel dat ik van Kees heb overgenomen betreft na wat onderzoek een Canterbury van de 2e helft jaren 50. Exacte datum is moeilijk te geven omdat er weinig gegevens over de Canterbury op internet zijn te vinden. Ik ben dagenlang bezig geweest het frame en het wiel schoon te maken, de verf er af te krabben en te schuren. Daarna heb ik het frame en het wiel in een paar lagen Hammerite gezet, zodat het er weer 'als nieuw' uitziet. Vervolgens een 16” x 3,25” band met binnenband bestellen hetgeen nog niet meeviel. Uiteindelijk via een Nederlandse website een band uit Duitsland besteld. Toen deze werd afgeleverd snel gemonteerd en het geheel ziet er mooi uit.

Tegelijkertijd ben ik begonnen met het maken van de houten box of kist. Het ontwerp is afgekeken van dit soort kisten uit de jaren 50, die bekend stonden als delivery box, tradesman sidecar of handelaar zijspan. De maten zijn aangepast aan wat de Gamma aan multiplex platen te koop had, 122x61cm, en de maximale ruimte die het frame biedt, 53cm. De kist is uiteindelijk dus 122 lang, 53 breed en 61 hoog + deksel van ca. 7 cm.

Genoeg om een hele camping uitrusting, verschillende kratten bier, gereedschap mee te nemen en dan nog is-ie niet vol. Van vuren balkjes is eerst een frame gemaakt. De bodem is van dik multiplex en de zijkanten van dun multiplex. Het deksel was nog een uitdaging, want ik wilde het deksel gebogen hebben. Dus de 4 balkjes van het deksel zijn in een boog gezaagd met de decoupeerzaag en het multiplex is daar overheen gebogen, gelijmd, gespijkerd en met klemmen en spanbanden vastgezet zodat de boel kon drogen. Wonder boven wonder zit het nu ca. 3 weken later nog steeds. De spijkers zijn wat dieper ingeslagen en de gaatjes zijn weer opgevuld met een houtvuller, het moet tenslotte waterdicht worden. In de tussentijd ben ik op zoek gegaan naar RVS scharnieren en afsluitbare spansluitingen voor het deksel. De scharnieren waren zo gevonden bij de Gamma maar de spansluitingen was nog een klus om te vinden. Ik vond wel groothandels, maar die konden alleen 50 stuks tegelijk leveren (500 euro) en dat vond ik een beetje overdreven. Uiteindelijk kon ik bij Correct (!?) in Rotterdam terecht, die niet alleen electronica verkoopt, maar ook andere zaken voor boten en fietsen.
Nu nog een paar aluminium strips aan de binnenkant van de bakopening waar het deksel overheen valt en deze afkitten, zodat de kist helemaal waterdicht is (verder is alles met lijm of kit dicht geseald). De kist moet nog geschilderd worden, maar ik wacht op beter weer, dus of het dit jaar nog gebeurd weet ik niet.

De kleur wordt heel donkerblauw. Later wil ik een creme/geel kleurige balk aanbrengen met daarop een reclame tekst.
In mijn gedacht zie ik dat zo voor me. Ik hoop dat alles voor het treffen klaar is en dat ik dan al geoefend heb in het zijspan rijden, maar dat betwijfel ik.